سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ ,21 November 2017
 
داخلی
۰
تاریخ انتشار : يکشنبه ۲۷ فروردين ۱۳۹۶ ساعت ۰۹:۱۴
مسکوگردی در یکشنبه های مسکو؛
آربات خیابانی در امتداد تاریخ
 
اگر به مسکو سفر کرده باشید قطعا ساعتی را در خیابان قدیمی آربات به پیاده روی گذرانده‌اید. خیابانی پر طرفدار و پر جاذبه که برای هرکس با هر سلیقه‌ای جذابیتی در آن یافت خواهد شد؛ از کافه‌ها و رستوران‌ها گرفته تا نقاش‌هایی که پرتره‌هایی از آنجلینا جولی تا مدودوف را آویزان کرده‌اند و منتظر شما هستند تا مدل بعدی آنها باشید. از این هفته دیدبان روسیه هر یکشنبه به گوشه و کنار مسکو خواهد رفت و محله های این شهر قدیمی را برای مخاطبان خود به تصویر خواهد کشید.
 
دیدبان روسیه: گفته می شود ریشه لغوی "آربات" به کلمه عربی" ارباض" یعنی حومه شهر بر میگردد. آربات قدیم، خیابان نسبتا طولانی است که این روزها یکی از سمبل های شهر مسکو به حساب می آید؛ خیابان تاریخی پر رمز و رازی که هر کدام از ساختمان هایش داستان خودش را دارد و سنگ فرش های کف خیابان حرف ها و خاطرات زیادی را از شاعران و نویسندگان و هنرمندان بزرگ شوروی در دل خود جای داده اند. قدم زدن در این خیابان تاریخی با اجراهای خیابانی هنرمندان و صدای موسیقی پیچیده در فضا، لحظات دل انگیزی را برای عابران پیاده علاقه مند به این خیابان رقم می زند.

اگر به مسکو سفر کرده باشید قطعا ساعتی را در خیابان قدیمی آربات به پیاده روی گذرانده‌اید. خیابانی پر طرفدار و پر جاذبه که برای هرکس با هر سلیقه‌ای جذابیتی در آن یافت خواهد شد؛ از کافه‌ها و رستوران‌ها گرفته تا نقاش‌هایی که پرتره‌هایی از آنجلینا جولی تا مدودوف را آویزان کرده‌اند و منتظر شما هستند تا مدل بعدی آنها باشید. موسیقی زنده خیابانی که از گوشه و کنار به گوش می رسد، دلپذیری خاصی را به حضور شما در این محله قدیمی مسکو می‌دهد که نوشیدن قهوه‌ای داغ در حین پیاده‌روی، طعم آن را دو چندان می‌کند.
 

ورود وسایل نقلیه موتوری به این خیابان قدیمی که در مرکز تاریخی شهر قرار دارد، از سال 1980 ممنوع شد تا این خیابان زیبا به محلی تنها برای پیاده روی و گذراندن لحظاتی خاطره انگیز تبدیل شود. آربات که محل زندگی هنرمندان و شخصیت‌های برجسته روس بوده است، همانند خیابان لاله‌زار تهران، پاتوقی برای کافه نشینی‌ها و   ملاقات‌های روشنفکران و هنرمندان دوران شوروی به حساب می‌آمده است؛ ملاقات‌هایی با رنگ و بوی ایده‌های نو و دغدغه‌های فرهنگی و سیاسی و گاه غربی.

 وجود ساختمان‌هایی مانند ساختمان مرکزی خانه بازیگران و ساختمان شماره  53  که محل  زندگی "پوشکین" و همسرش "ناتالیا گونچاوارا" بوده است، از دیگر جاذبه‌های توریستی این خیابان به شمار می‌آید. تندیس یادبود پوشکین و همسرش روبروی این خانه نظر گردشگران را به خود جلب می‌کند تا اندکی بایستند و با تندیس این نویسنده شهیر روس عکسی بیندازند و از دوئل عاشقانه‌اش سخن به میان آورند. از دیگر تندیس‌های موجود در این خیابان می‌توان به تندیس طلایی شاهزاده توراندخت اشاره کرد که 6 فواره کوچک دور آن را گرفته است و در مقابل ساختمان تئاتر واختانگف قرار دارد. شاهزاده توراندخت شخصیت اصلی نمایش‌نامه "کارلو گوتزی" ایتالیایی است که توسط  "یوگنی واختانگف" طی سال های پس از انقلاب اکتبر به اجرا درآمد و دلیل وجود این تندیس روبروی ساختمان تئاتر هم به همین جهت می‌باشد.

از دیگر تندیس های موجود در این خیابان، تندیس شاعر، رمان نویس، خواننده، نوازنده و موسیقی‌دان شورویایی اهل گرجستان "بولات آکودژاوا " است که عابران پیاده را برای گرفتن عکس یادگاری با خود فرا می‌خواند.

دیوار خانه شماره 37 که به نام «دیوار ویکتورتسوی» نامیده می‌شود، با دیوارنگاری های خاصی قطعا نظر شما را به خود جذب خواهد کرد. این دیوار به نام آهنگساز، موسیقی‌دان و خواننده روس-کره‌ای زمان شوروی نامیده شده است. معروف شدن این دیوار به 15 آگوست 1990 یعنی زمان مرگ "تسوی" که در  تصادف رانندگی  در سن 28 جان خود را از دست می‌دهد، بازمی‌گردد؛  در روز مرگ ویکتور تسوی از بنیان‌گذراران موسیقی پست-پانک (موسیقی راک) درشوروی و رهبر گروه موسیقی «کینو» بر روی دیوار به رنگ سیاه نوشته می شود: "امروز  ویکتور تسوی فوت کرد" و نفر دیگری در جواب می‌نویسد که "تسوی زنده است".  به مرور زمان نوشته‌ها و گرافیتی‌های دیگری توسط طرفداران این خواننده نیز اضافه می‌شود، از جمله اسم آهنگ‌های مشهور گروه کینو نظیر یک پاکت سیگار، وقتی به من دروغ می گویند را دوست ندارم و ... . وجود گل‌های تازه کنار این دیوار و قرار دادن سیگارهای روشن شکسته در زیرسیگاری موجود دراین دیوار توسط طرفدارانش، از دیگر مشخصه‌های این دیوار می‌باشد.
 
و در نهایت برای توریست‌هایی که به دنبال خرید سوغات از جمله عروسک‌های چوبی مشهور روس "ماتروشکا" و مگنت‌های مکان‌های معروف روسیه به خصوص مسکو هستند، مغازه‌های سوغات فروشی متعددی در این خیابان وجود دارد که حتی مزین به پرچم کشورمان نیز می‌باشند؛ مغازه هایی که فروشندگان آن با زبان شیرین فارسی شما را دعوت به خرید سوغاتی می‌کنند؛ فقط مراقب باشید شیرینی زبان فارسی و ذوق دیدن پرچم ایران در این خیابان، بهانه‌ای نشود که فروشندگان این مغازه‌ها جنس خود را به چندین برابر قیمت به شما بفروشند.
 
نویسنده: سمانه خزائی، دانشجوی دکتری در روسیه؛
 

پایان نوشتار/
 
 
Share/Save/Bookmark
کد مطلب : ۳۲۷۴
 


ارسال