۰
تاریخ انتشار :
سه شنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۲۸

قاعده بازی به سبک کرملین

قاعده بازی به سبک کرملین
دیدبان روسیه: ضرب‌المثلی میان روس‌ها رایج است که به موجب آن می‌گویند: "وقتی دو تا خرگوش را دنبال می‌کنی، هیچ کدام را نمی‌گیری".  شاید از همین رو می‌باشد که کرملین‌نشینان همواره می‌کوشند با اولویت‌بندی در منافع خود، در صورت نیاز تنها در یک جبهه وارد تقابل شوند و در دیگر جبهه‌ها روندی مبتنی بر همکاری و یا گفتگو را پیش گیرند؛ حتی اگر خیلی خوشایند آنها نباشد. به نظر می‌رسد از همین رو بود که آنها ترجیح دادند از سال 2012 اولویت تقابل مستقیم خود با آمریکایی ها را تنها به زمین بازی سوریه محدود نمایند و در دیگر مواردی همچون یمن، نقش ریش سفیدی که به دنبال صلح در منطقه است را بازی کنند.

اما از سوی مقابل منتقدان سرسخت کرملین در ایالات متحده و به ویژه دموکرات‌ها همواره به دنبال آن بوده‌اند که به گونه‌ای موجب تغییر این راهبرد پوتین شوند. میان این سال‌ها و به ویژه از سپتامبر 2015، با تثبیت روسیه به عنوان نه تنها بازیگر، بلکه بازیگردانی مهم در منطقه این رفتار هیجانی دموکرات‌ها شدت گرفته است؛ تا بدان جا که در شب تعطیلات کریسمس در اقدامی ناگهانی دیپلمات‌های روس را از خاک خود اخراج کردند، اقدامی که با لبخند مرد شماره یک کرملین روبرو شد و در مقابل اما او دیپلمات های کاخ سفید را به همراه خانواده هایشان به جشن سال نو دعوت کرد. اما این رفتار از خشم مخالفان فروکش نکرد و آنها میان این ماه ها همواره کوشیدند تا روسیه را متهم به نفوذ در انتخابات آمریکا کنند. پوتین و ترامپ سر انجام در حاشیه اجلاس بیست اولین دیدار رسمی خود را با یکدیگر انجام دادند؛ دیداری که بیش از دو ساعت به طول انجامید. در این میان با وجود تلاش‌های روسیه برای گسترش همکاری‌های خود با آمریکا به ویژه در دوران پسااوباما، اما کنگره ایالات متحده تحریم‌های جدیدی را علیه این کشور به تصویب رسانید.

در چهاردهم ژوئیه، سنای آمریکا با اکثریت قاطع یک متمم به طرح تحریم های ایران تصویب کرد که بر اساس آن تحریم های تازه ای علیه روسیه اعمال شود؛ نکته قابل تامل آنجاست که 97 سناتور به این بند رای دادند و تنها دو سناتور مخالفت کردند. خبرگزاری رویترز علل اصلی این موضوع را تنبیه روسیه برای دخالت در انتخابات سال گذشته آمریکا و همچنین الحاق شبهه جزیره کریمه و حمایت از حکومت سوریه تحلیل کرد که بدون از شک عوامل تاثیرگذاری بر این تصمیم می باشد. اما به نظر می‌رسد که این تصمیم می تواند جنبه هشداری و بازدارندگی در روابط با ایران نیز داشته باشد و به نظر می‌رسد به همین دلیل است که حزب دموکرات خواستار آن است که تحریم های روسیه به موازات با تحریم های ایران پیش رود.

در ادامه روز سه شنبه گذشته مجلس نمایندگان با 419 رای موافق در مقابل تنها سه رای مخالف این طرح را تصویب کرد؛ طرحی که به موجب آن افراد، ناقضان حقوق بشر، شرکت‌های صادرکننده تسلیحات و بخش انرژی روسیه مورد هدف قرار گرفته است؛ حالا اینبار روسیه باید در کنار ایران و کره شمالی طعم تحریم را بچشد.

این طرح تحریم‌ها برای قانونی شدن نیاز به امضای رئیس جمهور دارد و به همین منظور می‌بایست به کاخ سفید ارسال شود و در صورتی که ترامپ آن را وتو کند، مجددا به کنگره بازگردانده می‌شود. در آن صورت لازم است که دو سوم مجلس نمایندگان و سنا به آن رای دهند تا وتوی رئیس جمهور باطل و طرح تبدیل به قانون شود.

اندکی پس از دیدار روسای جمهور روسیه و آمریکا، "ایگور ایوانف" وزیر خارجه سابق روسیه که هم اکنون ریاست شورای روابط بین الملل در این کشور را بر عهده دارد به تحلیل آینده روابط دو کشور پرداخت. به اعتقاد وی علی رغم اظهارات غلوآمیزی همچون اینکه روسیه در جهان خود زندگی می‌کند و آسیبی از تحریم های آمریکا نمی بیند، اما باید توجه داشت که در عصر جهانی سازی، آمریکا و روسیه بیش از پیش به هم وابسته اند و هیچ کدام نمی‌توانند در برابر این فرآیند ایستادگی کنند. گفته‌های این فرد نزدیک به پوتین نشان دهنده آن است که طرف روس به دنبال تنش‌زدایی با طرف آمریکایی است یا به عبارت بهتر همان ضرب‌المثلی است که در ابتدا اشاره شد، روس ها به خوبی می‌دانند که اکنون زمانی نیست که به دنبال چند خرگوش (موضوعاتی همچون اوکراین، یمن، تهدیدات سایبری و ... ) بدوند، به همین منظور به هر میزان که طرف مقابل با هیجان خرگوش های تازه ای را در مقابل روس ها قرار می‌دهد، اما کرملین در حال حاضر فقط به دنبال یک خرگوش می دود: سوریه.

روس‌ها بر این باور هستند که تحریم‌های ضد روسی تنها مانعی بر سر مسیر عادی‌سازی مناسبات میان دو کشور است؛ سنگ‌اندازی که بدون شک آثار مخربی ایجاد خواهد کرد. آنچه مشخص است خاستگاه این طرح تحریم جدید ریشه در دلواپسان آمریکایی دارد، همان هایی که امضای توافق نامه هسته ای میان ایران و 1+5 نیز با ادبار آنها روبرو بود. از سوی دیگر طی سال‌های گذشته زمین بازی سوریه سبب شد تا میان ایرانی‌ها و روس ها اتحادی تاکتیکی با هدفی مشترک شکل پذیرد. کرملین از یک سو ایران را دارد و از سوی دیگر با ترکیه و سعودی گفتگوهای سیاسی و همکاری های اقتصادی خود را گسترش می دهد و اکنون خود را تبدیل به قدرت برتر منطقه کرده است. اما در این میان قدرت سایبری و همکاری با ایران بیش از هر عامل دیگری دلواپسان آمریکایی را تهریک می کند
.
اما در مورد عملی شدن این تحریم ها باید توجه داشت که در عصر حاضر منافع اقتصادی برای کشورهای ثالث بسیار مورد توجه و اهمیت می باشد. کشوری همچون روسیه اقتصادی گره خورده با اتحادیه اروپا و حتی آمریکا دارد و این رفتار هیجانی در مورد این کشور که زیرساخت های اقتصادی آن برای تجارت با اروپا از گذشته وجود داشته، بعید است که در در واقعیت جامه عمل بپوشد. چه بسی که تنها یک روز پس از تصویب مجلس نمایندگان یعنی در روز 26 ژوئیه "ژان کلود یونکر" رئیس کمسیون اتحادیه اروپا با صراحت اعلام کرد که این تحریم ها به منافع اتحادیه اروپا آسیب می زند و شعار اول آمریکا به این معنا نیست که منافع اروپا آخر از همه قرار گیرد.

نویسنده:‌ احمد وخشیته، سردبیر دیدبان روسیه و دانشجوی دکتری علوم سیاسی در دانشگاه دوستی ملل روسیه
منبع: ویژه نامه جام سیاست روزنامه جام جم


پایان نوشتار/
 
 
کد مطلب: ۴۱۴۳
مولف : احمد وخشیته
مرجع : روزنامه جام جم
نام شما

آدرس ايميل شما