سایت خبری تحلیلی دیدبان روسیه - آخرين عناوين :: نسخه کامل http://www.russiaviewer.com// Sat, 25 Mar 2017 22:02:51 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط پایگاه خبری تحلیلی دیدبان روسیه http://www.russiaviewer.com// 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری تحلیلی دیدبان روسیه آزاد است. Sat, 25 Mar 2017 22:02:51 GMT 60 نوروز عنصری برای دیپلماسی http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3139/نوروز-عنصری-دیپلماسی دیدبان روسیه: گروهی از ایرانیان با امضای نامه الکترونیکی از «بان کی مون» دبیر کل سازمان ملل خواسته بودند تا «نوروز» را به عنوان یک روز آئینی در تقویم رسمی این سازمان و نهادها و آژانس های وابسته به آن ثبت کند. این نامه به ابتکار «مرکز فرهنگی ایرانیان» در کالیفرنیا منتشر شد و خطاب به دبیر کل سازمان ملل می گوید که هزاران سال است بسیاری از ملت های جهان، نخستین روز از فصل بهار را به عنوان زمان آغاز سال نو جشن می گیرند: «امروز هم نزدیک به ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان جشن اولین روز از بهار را به عنوان آغاز سال نو که نوروز نام دارد، جشن می گیرند». تا روز سه شنبه دوازدهم آذر 1387 برابر با دوم دسامبر 2008 میلادی حدود ۱۳۰ هزار نفر این طومار را امضا کردند. در سال های اخیر، ایران با همکاری افغانستان، تاجیکستان، جمهوری آذربایجان، ازبکستان، پاکستان، ترکیه و قرقیزستان تلاش کرد تا نوروز را در فهرست میراث معنوی یونسکو ثبت کند. سازمان ملل متحد روز اول بهار، هم زمان با آغاز جشن های نوروز را «روز طبیعت» نام گذاری کرده اما این روز به نام نوروز ثبت نشده است. دومین اجلاس هماهنگی کشورهای برگزار کننده جشن نوروز، اواسط تابستان سال 1387 در تهران برگزار شد. پرونده نوروز که قرار بود به صورت مشترک میان کشورهای حوزه نوروز ارائه شود، ابتدا قرار بود توسط ایران در یونسکو به ثبت برسد؛ اما یونسکو می گوید با تعلل این کشور در ارائه اسناد مربوط به آن، از ثبت آن خودداری شد. قلمرویی که اکنون مردم آسیای مرکزی در آن به سر می برند، در گذشته مکان اصلی سکونت آریایی ها بود و  این امر موجب گسترش چشمگیر سنن و آئین های نوروزی در میان مردم این منطقه شده است. هم اکنون بزرگداشت نوروز در کشورهای آسیای مرکزی و جمهوری آذربایجان و فرارسیدن آن با تعطیلی رسمی همراه است. پس از سال ها انتظار و ارائه درخواست ثبت جهانی نوروز به سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) سرانجام هشتم مهر ماه 1388 مهم ترین جشن باستانی ایرانیان به ثبت جهانی رسید. درخواست ثبت نوروز به عنوان میراث غیر ملموس جهانی تقاضای مشترک کشورهای ایران، هند، جمهوری آذربایجان، ازبکستان، قزاقستان، پاکستان و ترکیه بود. ثبت جهانی نوروز با نمایندگی ۷ کشور از کشورهای برگزار کننده این مراسم و مدیریت ایران، در ابوظبی پایتخت امارات متحده عربی انجام شد. اما در این میان، جای دو کشور مهم برگزار کننده نوروز یعنی افغانستان و تاجیکستان خالی بود. بر اساس گزارش ها، افغانستان به تازگی به کنوانسیون میراث ناملموس جهانی ملحق شده و نتوانست خود را برای همکاری در این پرونده آماده کند؛ اما به عنوان یکی از مهم ترین کشورهای برگزار کننده نوروز سهم قابل ملاحظه ای در جهانی شدن این جشن دارد. نوروز همواره عید سال نو در افغانستان بوده است؛ اما در دوره اشغال این کشور توسط ارتش سرخ و سپس تسلط طالبان بر این کشور، برگزاری آن با مشکلات و محدودیت هایی همراه بوده است. اما اهتمام جهانی به مسائل افغانستان و همچنین توجه به آئین و رسوم این کشور پس از سقوط طالبان باعث شد برگزاری نوروز هم در این کشور مورد توجه جهانی قرار گیرد و شناخت تازه ای از این جشن باستانی به دست دهد. همچنین دیگر کشور فارسی زبان منطقه، یعنی تاجیکستان هم به دلیل این که عضو کنوانسیون میراث ناملموس جهانی یونسکو نیست، از حضور در این پرونده بازمانده است. به دنبال فروپاشی اتحاد شوروی و کسب استقلال کشورهای عضو آن، تجلیل از جشن نوروز به جز تاجیکستان در کشورهای دیگر آسیای میانه، یعنی ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و ترکمنستان نیز جایگاه خاصی کسب کرده است. هرچند نوروز جشن ملی مردم آریایی محسوب می شود، ولی در طول تاریخ، تجلیل این جشن در میان مردم ترک زبان منطقه آسیای مرکزی، یعنی ازبک ها، قرقیزها، قزاق ها و ترکمن ها نیز رایج بوده است. از جمله کشورهایی که در ثبت جهانی نوروز همکاری کرده اند، ازبکستان است که جمعیت زیادی از این کشور از جمله در سمرقند و بخارا به زبان فارسی صحبت می کنند و دارای پیوندهای قوی و مشترک فرهنگی با کشورهای منطقه از جمله ایران است. در آن سوی آسیای مرکزی و قفقاز یعنی در کشورهای ترکیه و عراق هم کردهای این دو کشور نیز نوروز را جشن بزرگ خود می دانند و آن را گرامی می دارند. هم اکنون بزرگداشت نوروز در کشورهای آسیای مرکزی و جمهوری آذربایجان در سطح دولتی صورت می گیرد و فرارسیدن آن با تعطیلی عمومی همراه است. دست کم بیش از 3۰۰ میلیون نفر در جهان هر ساله در آغاز بهار نوروز را جشن می گیرند و مراسم مربوط به آن را برگزار می کنند.  سال های اخیر، برگزاری نوروز جنبه جهانی تری گرفته و برخی شهرهای اروپایی نیز آن را به رسمیت شناختند؛ جالب ترین آنها، سفره هفت سین در کاخ سفید و پیام نوروزی رئیس جمهوری امریکاست. چند سالی است نوروز را رسماً شادباش می گوید و از برگزاری آن در امریکا مباهات می کند؛ چون به تنوع فرهنگی این کشور،کمک می کند. قابلیت های نوروز در به کارگیری به عنوان عنصر دیپلماسی در گفت و گوی میان فرهنگی جشن ها و آئین های نوروزی در خود اندیشه ها و آرمان های انسانی و یزدانی به همراه دارد که توانست پس از گسترش اسلام، از معدود آداب و رسومی باشد که پابرجا ماند. این آئین های زیبای نوروزی که برخی در پیشواز از نوروز، برخی در ایام نوروز و برخی دیگر در بدرقه نوروز در گستره ای وسیع، بین مردمان گوناگون برگزار می شود و دامنه آن نه تنها محدودتر، بلکه سال به سال گسترده تر شده و جمهوری های مستقل (بازمانده از شوروی) را فراگرفته و به عنوان جشنی دولتی برای بازیابی هویت سیاسی مردم و اندیشه سیاسی دولت ها شناخته شده است، زیبایی، شکوه، عظمت و قداست خاصی دارد. گویی این آئین ها توانایی آنرا دارد که ملل و اقوام گوناگونی را که بدان باور داشته و همه ساله آن را پاس داشته و برپا می دارند، به هم نزدیک سازد. اگر این فرض در نظر گرفته شود که این وظیفه را، کدام کشور یا ملتی می تواند به انجام رساند؟ جشن های سال نو مسیحی صبغه دینی و مذهبی دارد، ولی همه پیروان مسیحیت چه آنهایی که اعتقاد مذهبی و دینی ندارند و بدان پای بند نیستند و چه مؤمنان و پیروان راستین حضرت عیسی مسیح(ع) آن را گرامی می دارند و به عنصر وحدت بخش آنان تبدیل شده است. آیا  نوروز می تواند چنین نقشی ایفا کند؟ آیا باید آ ن را از دیدگاه مذهبی و دینی نگریست؟ اگر سال نو مسیحی که در نیمه زمستان نیمکره شمالی و در سرمای طاقت فرسا می تواند میلیون ها انسان را به یک حس و باور مشترک رهنمون شود، آیا نوروزی که در آغاز بهار طبیعت همین نیم کره برگزار می شود و خنده طبیعت دل هر موجود زنده ای را به طپش وا می دارد، می تواند ملل و اقوام مسلمان را از هر مذهب اسلامی از سنی و شیعه، به هم نزدیک سازد؟  با نگرش به بزرگی و اهمیت نوروز و نقش فرهنگی گسترده آن، که بین ملل مختلف شرق گرامی داشته می شود، آیا می توان از آن به عنوان یک عامل فرهنگی- سیاسی برای اعمال گفتمان بین فرهنگی و دیپلماسی فرهنگی در راستای همگرایی های منطقه ای، بهره گرفت؟ در غرب، نمونه های زیادی از آئین ها، مثل کارناوال های مذهبی و فستیوال هایی که با اهداف نزدیکی فرهنگ ها برپا می شود، برای دیپلماسی فرهنگی به کار گرفته می شود. برای نمونه، می توان از جشن کریسمس و جشن ژانویه در سال نو مسیحی یاد کرد. در سراسر جهان مسیحیت، این جشن ها و آئین ها گرامی داشته می شود. با اینکه جهان مسیحیت شامل یک دین و مذاهب گوناگون است، ولی کشورها، ملل، تمدن ها و فرهنگ های گوناگونی را در سراسر گیتی در بر می گیرد. آیا نوروز که یک آئین است و سابقه تمدنی آن دیرپا تر از مسیحیت است، می تواند چنین نقشی ایفا کند؟ نوروز در ایران و چند کشور منطقه که فرهنگ مشترک با ایران دارد، جشن گرفته می شود؛ اما چند سال اخیر، برخی دیگر از کشورها، آن را در قالب تعطیلات رسمی خود گنجانده اند و این نماد در حال تبدیل شدن به یک نماد جهانی است. جشن ها اصولاً هویت ملی و یا دینی هر ملتی را تشکیل می دهد و هر مراسمی بیانگر علائق، سلیقه ها و فرهنگ ملت و تعلقات قومی آن به شمار می رود. جشن ها امروزه بین تمامی اقوام مختلف برگزار می شود و این جشن ها در هر نقطه و منطقه ای از زمین با دیگر نقاط متفاوت است و در صورتی که مراسمی حرکت خود را از یک قالب ملی و منطقه ای آغاز و به یک نماد بین المللی تبدیل شود، می توان دلیل آن را ارزش های مشترک انسانی در آن دانست که منعکس کننده فطرت انسان ها و تمایل آنها در کنار هم زیستن و صلح است. عید نوروز و جشن های سال نو شمسی یکی از جشن های مهم در بین ایرانیان است. این جشن ها که با آغاز فصل بهار و بیداری طبیعت آغاز می شود، همان حرکتی است که از یک فرهنگ ملی سرچشمه گرفته و در حال تبدیل شدن به یک «نماد جهانی» است. سازمان فرهنگی و هنری سازمان ملل متحد (یونسکو) در پاسخ به پیشنهاد کمیسیون ملی یونسکو در ایران، سال 1383 (کنفرانس بین المللی کشورهای حوزه نوروز در تهران که نگارنده نیز در آن عضویت داشت) برای ثبت جهانی این میراث مشترک جهانی به عنوان یک میراث بشری آغازگر ثبت جهانی نوروز شد. نوروز عامل دیپلماسی فرهنگی اکنون که بیش از 25 سال از فروپاشی اتحاد شوروی می گذرد، جمهوری اسلامی ایران در زمینه مسائل سیاسی و اقتصادی در قفقاز و آسیای مرکزی که از گذشته های دور در حوزه تمدن ایرانی قرار داشت، کنار رقبای قدرتمند منطقه ای و فرامنطقه ای نتوانست به دلخواه به برخی آرمان ها و اهداف اعلامی خود دست یابد. ایران با داشتن زمینه مشترکات عمیق تاریخی و فرهنگی با این حوزه، نتوانست در قبال زمان و هزینه های صرف شده، موفقیت چشمگیری به دست آورد. علت این ناکامیابی های عرصه های مختلف فرهنگ، دانش، سیاست و اقتصاد را می توان در گام نخست، نشناختن این حوزه های پیرامونی تمدن ایرانی دانست. نبود سیاست خارجی تدوین شده (به دلیل فروپاشی ناگهانی بلوک شرق) و نبود تحرک آن در دهه اول پس از فروپاشی شوروی در زمینه گوناگون و ظهور و حضور قدرت های فرامنطقه ای متخاصم با ایران و شرکت های چند ملیتی در این قلمرو، که با استفاده از مطالعات علمی ، فرهنگی ، تاریخی و سیاسی عمیق کارشناسان برجسته خارجی، قبل از فروپاشی تاکنون بوده است ، جای اندکی برای بازیگری ایران به جا مانده بود. اما چون فرهنگ و تمدن ایرانی در این عرصه ها، استواری و پایداری دارد ، می توان با تکیه بر عناصر فرهنگی، آئین ها و مراسمی که به شکلی بر شالوده فرهنگ ایرانی استوار است ، درمورد تقویت حضور اقتصادی و فرهنگی ایران در این گستره اقدام کرد(همان گونه که در سال های اخیر، در دیپلماسی ایران پدیدار شده است). برای نمونه می توان از شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی نام برد که در تمام قفقاز، آسیای مرکزی و افغانستان با آن آشنایند و آن را می خوانند؛ چه به فارسی و چه ترجمه های آن به زبان های گوناگون از گرجی، آذری، ارمنی، روسی و . . . وجود دارد. شاهنامه فردوسی، قرن دوازدهم میلادی در گرجستان، به زبان گرجی در دربار ملکه تامار امپراتوریس گرجستان ترجمه شده است. شاهنامه در قفقاز، ارزش معنوی و تقدس دارد. مردم جمهوری آذربایجان و ارمنستان از آن الهام گرفته اند و نام های شاهنامه ای بین مردم به گستردگی رواج دارد. در سراسر آسیای مرکزی، شاهنامه را می شناسند؛ چون بسیاری از رویدادهای داستان های شاهنامه در آسیای مرکزی اتفاق افتاده است. در سالن ورودی فرودگاه جدید بیشکک، پایتخت قرقیزستان، تابلوی بزرگی از سیمرغ و زال با موزائیک کار شده است. تا چند سال پیش شاهنامه از ملزومات خوانچه جهاز عروس در قزاقستان و ازبکستان بود. مراسم عید نوروز از غرب چین تا شرق بالکان از پیرامون دریای خزر و ورارود (ماوراء النهر اسلامی و آسیای مرکزی کنونی) تا شرق شبه قاره و جمهوری های مسلمان قفقاز و آسیای مرکزی و خلاصه در بسیاری از نقاط برپا می شود.  کارکرد نمادهای ایرانی برای بازتعریف هویت و اندیشه سیاسی دولت های نوظهور کشورهای تازه به استقلال رسیده آسیای مرکزی و قفقاز برای دولت سازی و ملت سازی نیاز به تدوین تاریخی مستقل دارند. اما آنها به نیکی می دانند تاریخ آنان بخشی از تاریخ ایران است. برای تولید اندیشه سیاسی دولت در روند دولت سازی، ناگزیر به جعل تاریخ و تدوین تاریخی ساختگی می شوند. از جمله از نوروز بهره می گیرند و آن را سنتی ترکی و وابسته به خود معرفی می کنند؛ بخشی از جشن های نوروز را دولتی کرده و به جشنی فراگیر تبدیل کرده اند؛ و روز 21 مارس (برابر با اول فروردین در تقویم ایرانی) سراسر کشورهای یاد شده تعطیل رسمی شده است. ترک ها در ترکیه، فستیوال نوروز برگزار می کنند و آن را سنتی ترکی معرفی می کنند.  اکنون که ازبک ها، سمرقند، بخارا و مشاهیر ایرانی را مصادره کرده، منکر ایرانی بودن آنها می شوند، کتابخانه بخارا را از کتاب های ایرانی و فارسی پاکسازی می کنند، جلوی گسترش زبان فارسی دری ، زبان مادری مردم محلی را می گیرند، رودکی و ناصر خسرو را تاجیک ها در تاجیکستان مصادره و از آن خود می دانند و منکر ایرانی بودن آنها می شوند، خوارزمی آن نابغه ریاضی دان را ازبک ها از آن خود می دانند و فارابی را قزاق ها مصادره می کنند، چرا ما آرام نشسته ایم ؟ مولوی را ترک های آناتولی و گاه بلخی های افغانستان از آن خود می دانند، نظامی، خاقانی، خواجه نصیرالدین طوسی، فضل الله همدانی، بهمن یار و صائب را سیاستمداران، نخبگان علمی، فرهنگی و مورخان جمهوری آذربایجان مصادره می کنند، آنها را ترک می دانند، سلسله صفوی را سلسله پادشاهی آذربایجان قلمداد می کنند، برای قلمروهای کنونی خود تاریخ مجعول می سازند و منکر ایرانی بودن این سرزمین ها می شوند و کار را تا آنجا می برند که سلسله صفویه را سلسله ای آذربایجانی و قلمرو آن دولت را قلمرو آذربایجان می دانند و منکر وجود قلمروی به نام ایران تا زمان سلطنت رضا شاه می شوند. غربی ها استخری و خردادبه را عرب می دانند؛ ابوعلی سینا را شیوخ امارات خلیج فارس عرب قلمداد می کنند. در این زمینه چه اندیشیده ایم ؟ آیا نه اینکه اینها همه در گستره جغرافیایی در سرزمینی به نام «ایران زمین » زیسته اند؟ زبان آنها فارسی بوده است و آثار خویش را به زبان پارسی سروده اند؟ جغرافیای مکانی و زمانی که آنها در آن زیسته اند، ایران زمین بوده است. اگر مولوی در قونیه زیسته و آثار جاویدان خود «دیوان شمس تبریزی» و «مثنوی معنوی» را به زبان فارسی سروده، به یقین در همان قلمرو پیروان او به زبان فارسی آشنایی داشته و آن را مردم منطقه می دانستند و از آثار آنان سود می جسته اند. چرا در آثار مولوی، نظامی گنجوی، خاقانی شیروانی، بیلقانی و مهستی گنجوی، هیچ یک بیت یا واژه ای غیر فارسی سروده نشده است؟ به تازگی ترک ها ادعا می کنند ایرانی ها مثنوی مولوی را به زبان فارسی ترجمه کرده اند! ارامنه به سوی جنوب، به ایران و به آن سوی آرارات به قلمرو ترک ها چشم دارند و نمادهای ملی خود را در آنجا جست وجو می کنند. کلیسای سنت طاطاوس (قره کلیسا) و سنت استپانوس (کلیسا خرابه ) در ایران (به ترتیب در جلفا، در استان آذربایجان شرقی و ماکو در استان آذربایجان غربی ) را قلمرو ارامنه می دانند.[1] مورخین مغرض ارمنی «ارمنستان بزرگ » راه می اندازند و شمال غربی ایران را از استان های آذربایجان شرقی و غربی جزو ارمنستان ترسیم می کنند و روی جلد کتاب های تاریخ دبیرستان (چاپ سال 2001م.) به صورت رنگی چاپ و منتشر می کنند؛ دیگران در باکو استان های آذربایجان شرقی ، اردبیل ، آذربایجان غربی ، زنجان و قزوین را جزو «آذربایجان بزرگ » می دانند و روی کتاب تاریخ آذربایجان برای کلاس های پنجم (چاپ چهارم ، 2002م.) دبستان چاپ و منتشر کرده اند. از این سری کتاب ها برای سال های دبیرستان نیز برای تمام سال ها به شیوه ها و مطالب نادرست دیگر نیز چاپ کرده اند. در سراسر این کتاب های تاریخ در دبیرستان ها، ایرانیان مهاجم قلمداد شده و به بسیاری از شخصیت های ایرانی اهانت شده است . در این کتاب ها گفته شده است که ایران و روسیه آذربایجان را دو قسمت کرده و هر کدام پاره ای از آن را بین خود تقسیم کرده اند. در جمهوری آذربایجان، کودکان را از کلاس پنجم با تحریف تاریخ شست وشوی مغزی داده و تربیت می کنند و تا هنگام ترک دبیرستان ذهن آنها را به این سمت و سو انباشته می سازند که آذری های جنوبی (منظور ایران ) زیر سلطه فارس ها حقوقشان پایمال می شود. وحدت دو آذربایجان در این کتاب ها به شدت تقویت و تشویق می شود.  کُردها آذربایجان غربی ، کرمانشاه و کردستان و ایلام را جزو «کردستان بزرگ » می شمارند؛ افغان ها نیز هرات، مزار شریف، بلخ و خراسان ایران را «خراسان» می نامند، ما چه کرده ایم ؟   حمله عراق به ایران، برای تشکیل حکومتی عرب در خوزستان نباید فراموش شود. ذره ذره این سرزمین بایستی چون مردمک چشم نگهداری و پاسداری شود و تمام این توطئه ها با ابزارها و شیوه های مناسب پاسخ داده شود تا از تنبلی شیر بیشه ، روبهان بر در خانه مان پارس نکنند. چرا ما حتی از چاپ یک نقشه تاریخی ایران بزرگ به زبان های مختلف پرهیز کرده ایم ؟ چیزی که می توانست پاسخگوی بسیاری از این کج فهمی ها و بی خردی ها باشد.  با این فعالیت های مخربی که صورت می گیرد، کودکان و جوانانی در کشورهای پیرامون ما بزرگ می شوند و نشو نما می کنند که آینده کشورشان را رقم خواهند زد. اگر با این ذهنیت خطا پرورش یابند، در آینده همسایگانی پر تنش خواهیم داشت که به ایران ادعای ارضی خواهند داشت . برای تدوین استراتژی ملی خود، لازم است قبل از انسجام یافتن این کج فهمی ها و به دنبال آن بروز تنش ها و اختلافات و به خطر افتادن وحدت ملی و تمامیت ارضی ، می توانیم برای این موضوع برنامه ریزی کنیم . جمهوری اسلامی ایران اکنون ابزارهایی دارد که در این زمینه به کار می گیرد. شاید در آینده نتوانیم از این ابزارها بهره گیریم . بهتر است از هم اکنون در این زمینه بیندیشیم .   با توجه به سال ها سیطره طالبان بر افغانستان و ممنوعیت اجرای مراسم نوروز در این کشور مصیبت زده ، چطور شد و چه فرهنگی بود که پس از سقوط طالبان دوباره آداب، آئین ها و جشن های نوروزی را از نو زنده کرد و اکنون با شکوهی بیشتر از پیش برگزار می شود؟ این معجزه نوروز و عرفانی است که در ذات آن نهفته است. باید این جوهره را کشف و از آن بهره جست. نوروز گوهرهای نهفته بسیار دارد که باید آن را شناخت و از آن در دیپلماسی فرهنگی بهره گرفت. قابلیت های نوروز نوروز آئینی است کهن و ماندگار با تاریخی شکوهمند که در گستره جغرافیایی جهان ایرانی از غرب چین تا آناتولی ، از شبه قاره هند و افغانستان در شرق تا بین النهرین در غرب و از سین کیانگ و آسیای مرکزی در شمال شرق تا دامنه های شمالی قفقاز بزرگ در شمال و آسیای صغیر در شمال غربی را شامل می شود که دور تا دور ایران زمین را به عنوان خاستگاه تمدن ایرانی در بر می گیرد. این آئین کهن و ارزشمند با جشن ها و مراسم ارزشمند، افزون بر ایران زمین در همه جمهوری های آسیای مرکزی و استان سین کیانگ در غرب چین با شکوه تمام برگزار می شود. اویغورها، ترکمن ها، ازبک ها، قره قالپاق ها، قزاق ها و قرقیزها، آذری ها، ترک های شمال قفقاز از جمله ترک های دربند در داغستان ، افغان ها، تاجیک ها و کردهای ترکیه ، عراق، سوریه، تات ها، تالش ها و بلوچ های آسیای مرکزی و قفقاز و ترک های آناتولی همه در باور به این آئین شکوهمند در برگزاری آن با هم سهیم هستند و از مراسم «میر نوروزی » در قزاقستان تا کردستان عراق ، تا سبز کردن گندم در تمامی این گستره عظیم تا پختن سمنو در جای جای این قلمرو در پیشباز به نوروز باستانی، عید نوزایی طبیعت، دگرگونی جان و تن، نبات و جماد به هم می پیوندند و تازه می گردند. این ویژگی های رحمانی، الهی، فرهنگی و خدایی ، راز ماندگاری این سنت از پیش از اسلام تا همین امروز، سال ها، دهه ها و سده های آینده است که آئین ها، سنت ها، باورها و جشن های آن سرشار از معنویت، نوع دوستی، شکران نعمات الهی، دوستی، مهربانی و احترام به هم نوع و زدودن کدورت ها، پاک و تازه گردانیدن دل ها و الهی شدن قلب هاست . بی جهت نیست که سازمان ملل متحد با پیشنهاد ایران در پی کوشش برای جهانی کردن این میراث مشترک بشری است.  بنا به نوشته فاضلی نوروز در سال های اخیر، توجه بسیاری از محققان در سراسر حوزه فرهنگ ایران را به خود معطوف کرده است. این توجه از یک سو از نقشی که نوروز در سیاست ناسیونالیستی و استقلال یافتن کشورهای تاجیکستان، آذربایجان و کشورهای آسیای میانه و تعارضات قومی در افغانستان دارد نشأت می گیرد؛ و از سوی دیگر، ناشی از جهانی شدن و اهمیت آئین های قومی در فرایندهای جهانی از جمله مهاجرت اقوام ایرانی به غرب است. اما برخلاف گستردگی نسبی این مطالعات، اغلب آنها یا از منظر ادبی است و به ستایش نوروز و بهار اختصاص دارد، یا از منظر تاریخی است و به ریشه های تاریخی و اسطوره ای آن می پردازد. برخی نیز مطالب سرگرمی، تجاری و تبلیغی است که اغلب در مطبوعات و رسانه ها منتشر می شود. تاکنون کمتر برای تبیین نوروز در بافت و ساختار جهان مدرن نظریه ای ارائه شده است؛ زیرا گفتمان نوروز پژوهی اساساً مبتنی بر نگرشی تاریخی- ادبی و فولکلوریک است، نه انسان شناختی. از این رو حتی مطالعات انسان شناختی این حوزه نیز یا به همان بررسی های تاریخی محدود می شود یا آنکه به گزارش های فولکلورشناختی در زمینه گردآوری آداب و رسوم نوروزی در مناطق مختلف، یا در لابه لای متون ادبی و تاریخی اختصاص دارد. نوروز یکی از عناصر فرهنگ ایرانی است که در چند دهه اخیر، بیش از هر زمانی، در تاریخ گذشته، به خارج از مرزهای سرزمین ایران بزرگ یا سرزمین های حوزه فرهنگ ایرانی - یعنی آسیای مرکزی، هند و کشورهای شبه قاره - گسترش یافت. این فرایند را می توان فرایند جهانی شدن مجدد نوروز نامید؛ زیرا پیش از این نیز در دوره ای از تاریخ، نوروز گستره جهانی داشت. گرچه نوروز از جهاتی، جشنی منطقه ای و سرزمینی شناخته می شود و بیش از هر چیز با نام سرزمین ایران پیوند خورده است، اما در واقعیت همواره گستره ای بیش از ایران داشت. از این منظر می توان دو مرحله اساسی در تاریخ نوروز را از هم تفکیک کرد. نخست، دوره باستانی که تقریباً در تمام جهان متداول بوده است. با رواج مسیحیت، ظهور اسلام و افول دین های ایرانی میترائیسم و زرتشت، گستره نوروز محدود می شود. دوم، دوره اخیر که همگام با فرایندهای جهانی شدن و مهاجرت اقوام ایرانی از ایران، افعانستان، تاجیکستان و آسیای مرکزی به کشورهای غربی و سراسر جهان، مجدد آئین های نوروز نیز در سراسر جهان توسط این مهاجران برپا می شود.[2]  نوروز اهمیتی جهانی دارد. افزون بر دائره المعارف های فارسی، در بیشتر دائره المعارف های جهان مدخلی درباره نوروز وجود دارد. در دائره المعارف اسلام به زبان ترکی استانبولی مدخل بزرگی درباره نوروز به قلم آر لوی درج شده است(چاپ1964م.) در جلد 25 دائره المعارف ترک (چاپ 1977م.) افزون بر مدخل عید نوروز، درباره ترکیبات نوروز، همچون: بیات نوروز، نوروز بوسه لیک، نوروز بزرگ، نوروز حجاز، نوروز حسینی، نوروز عراق، نوروز اصفهان، نوروز کوچک، نوروز نوا، نوروز پرده سی، نوروز رهاوی، نوروز صبا، نوروز عشاق، نوروز زنگوله، نوروز عجم، نوروز عرب، نوروز هارا، نوروز رومی (در فارسی نوروز آناتولی)، نوروز سلطانی و نوروز راست که همگی اصطلاحاتی در موسیقی ترک است، توضیحاتی ارائه داده است. همچنین از نوروز راست در موسیقی عرب نام برده شده است. افزون بر آن، از اصطلاح نوروزیه که در زمینه هدیه های نوروزی به بزرگان از سوی پادشاهان داده می شد و نیز قصایدی که شعرا در ایام بهار به نام نوروزیه می سرودند، نام برده شده است. در سایت گوگل 1020000 مدخل درباره «Nevruz»، 500 هزار مدخل درباره «Nowruz» ، 443 هزار مدخل درباره «Norooz» به زبان انگلیسی، 6590000 مورد درباره «نوروز» و 1880000 مورد درباره عید نوروز به زبان فارسی منتشر شده است.     جمع بندی و ارائه توصیه های سیاستی از اهمیت نوروز، افزون بر عامل همگرایی بین ملت ها و فرهنگ ها، می توان آن را عاملی برای وحدت منطقه ای و افزایش ارتباطات فرهنگی و همچنین جلوگیری کننده از دشمنی ها دانست. سرانجام نوروز به عنوان جشنی جهانی در مهر سال 1388 از سوی سازمان ملل به رسمیت شناخته، در تقویم جهان ثبت شد و به عنوان جشنی بین المللی در سازمان ملل به ثبت جهانی رسید.  با توجه بر آنچه گذشت، آئین های نوروزی در قلمرو وسیعی که معرفی شد، پا برجاست و گرامی داشته می شود. این قلمرو فرهنگی، بر چند منطقه همکاری های اقتصادی نیز انطباق دارد که از آن جمله می توان به سازمان همکاری های اسلامی (OIC)، سازمان همکاری شانگهای، بخش وسیعی از اوراسیا و سازمان های مرتبط با آن، سازمان همکاری های اقتصادی (اکو) و مهم تر از همه، قلمرو سه کشور هم زبان ایران، افغانستان و تاجیکستان اشاره داشت. توانمندی های نهفته در جوهره نوروز، برای جلب همکاری در چارچوب دیپلماسی فرهنگی برای ایران به عنوان خاستگاه نوروز بیش از همه و بیشتر از گذشته فراهم است. برگزاری نشست ها و همایش های مربوط به فرهنگ نوروز، نظیر آنچه در کمیته ملی یونسکو در تهران، سال 1383 برگزار شد، در بهره گیری از نوروز برای نزدیک تر کردن ملل منطقه و همگرایی ملل و اقوام حوزه نوروز یاری رسان است. برگزاری جشنواره های نوروزی و اشاعه فرهنگ نوروز از طریق تهیه فیلم های مستند تلویزیونی و نمایش آن از شبکه های ماهواره ای، به ویژه آداب و رسوم و آئین های زیبای آن بین نواحی مختلف ایران و در میان اقوام ایرانی از جمله: فارس زبانان، بلوچ ها، کردها، لرها، گیلک ها، مازنی ها و طبری ها، خوزی ها و دیگر اقوام ایرانی، از جمله: آذری ها (که ایرانی ترین اقوام ایرانی و از بازماندگان آتروپاتن کهن هستند) و ترکمن ها، جاذبه های بسیاری برای نشان دادن همبستگی بین اقوام ایرانی و الگوی قابل تعمیم و توسعه آن به ملل منطقه دارد. اکنون که سازمان های فرهنگی و رسانه ای دولتی و خصوصی ایران توانایی پرداختن دارد، می توان با مدیریت و سازماندهی با همکاری سازمان های مردم نهاد ایرانی و دیگر کشورهای منطقه نوروز و نهادهای بین المللی از جمله یونسکو از آن بهره گرفت و آن را به کار بست. سازمان های مرتبط با مسائل فرهنگی کشور، باید در راستای دیپلماسی فرهنگی، گفتمان بین اقوامی و بین فرهنگی و با توجه به استعدادهای ملل و اقوام حوزه نوروز گام بردارند و از این عنصر فرهنگی، آئینی، مذهبی و دینی، برای گسترش نفوذ ایران و نشان دادن دوستی ملت ایران با ملل منطقه در همگرایی بهره گیرند. ملل منطقه، اکنون بیش از هر زمان دیگری به وحدت و همگرایی فرهنگی نیاز دارند و برای دوری از دایره جنگ سردی دیگر، می خواهند با یکدیگر در ارتباط باشند و از فرصت های همگرایی بهره مند شوند. وقتی ملل منطقه متوجه شوند دولت و ملت ایران در راستای همگرایی با آنان می خواهد سیاست فرهنگی پیش گیرد و در راستای هم افزایی فرهنگی و گفتمان بین فرهنگی گام بردارد، به طور یقین نظر آنان درباره کج فهمی ایجاد شده از سوی رسانه های مغرض درباره ایران، کاملاً تغییر خواهد کرد. نگارنده در دیدار با گردشگران خارجی در سراسر ایران همیشه سعی کرده است با گفت وگو با گردشگران خارجی، تفاوت دیدگاه و نظر آنان را پیش و پس از آمدن به ایران جویا شود. اغلب آنان اظهار داشتند هرگز فکر نمی کردند مردم ایران این گونه خوب و مهمان نواز باشند. آنان می گویند ایران برایشان بسیار جالب و صمیمی بود و آرزو می کنند بار دیگر به ایران بیایند. این موضوع می رساند که برای جلب و جذب ملت های همسایه و اقوام حوزه نوروز برای رسیدن به همگرایی منطقه ای، نوروز قابلیت های زیادی دارد. هرگاه در زمان برگزاری آئین های نوروزی بتوانیم گردشگرانی را برای دیدار از کشور جلب کنیم، در این زمینه موفقیت های بی شماری به دست خواهیم آورد. در این صورت نفوذ فرهنگی ایران در منطقه و در جهان افزایش می یابد. این دیپلماسی فرهنگی سبب خواهد شد کشورهای حوزه نوروز به نوعی همگرایی فرهنگی دست یابند.      در این زمینه انجام کارهای زیر پیشنهاد می شود: - تأسیس سازمانی مردم نهاد به نام«سازمان فرهنگی نوروز» مرکب از فعالان فرهنگی کشورهای نوروز و ثبت بین المللی آن؛ - ترغیب کشورهای حوزه برای تولید فیلم های تلویزیونی درباره نوروز و مبادله این فیلم ها برای نمایش در تلویزیون های کشورهای عضو؛  -   برقراری تورهای گردشگری ارزان قیمت؛ - تسهیل در صدور روادید؛ - سیاست گزاری برای برگزاری جشن های مشترک و دوره ای در کشورهای حوزه؛ - انتشار تمبرهای مشترک یادبود نوروز؛ - برگزاری همایش های مشترک فرهنگی در این زمینه؛ - گنجاندن مفاهیم و آداب نوروز در کشورهای نوروز در کتاب های درسی کشورهای حوزه؛ - تأسیس پایگاه اطلاع رسانی نوروز به زبان های فارسی، انگلیسی از سوی مردم و سازمان های مردم نهاد و تشویق ملت ها به مبادله اطلاعات نوروزی؛ - گنجاندن مطالبی درباره نوروز در کتاب های درسی؛ - معرفی نوروز به عنوان میراث فرهنگی مشترک در پشت اسکناس های کشورهای حوزه نوروز.     [1] - ارامنه ایران. هویان، آندرانیک، با همکاری مرکز بین المللی گفت وگوی تمدن ها؛ تاریخ ارمنستان، پاسدرماچیان ، هراند، ترجمه محمد قاضی؛ دانشنامه ایرانیان ارمنی ، 1382 [2] - فاضلی، نوروز و جهانی شدن منبع: دیپلماسی ایرانی پایان نوشتار/ ]]> دکتر بهرام امیراحمدیان روسیه و خاورمیانه Sat, 25 Mar 2017 17:15:56 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3139/نوروز-عنصری-دیپلماسی درخواست دی‌میستورا از روسیه، ترکیه و ایران http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3135/درخواست-دی-میستورا-روسیه-ترکیه-ایران دیدبان روسیه: فرستاده ویژه سازمان ملل در امور سوریه تاکید کرد روسیه، ایران و ترکیه باید در اسرع وقت مذاکرات بیشتری درباره مساله آتش‌بس در سوریه در راستای مقابله با شرایط نگران‌کننده موجود در این کشور انجام دهند. استفان دی میستورا، فرستاده ویژه سازمان ملل در امور سوریه با اشاره به پیشنهادش برای بررسی وضعیت موجود ابراز امیدواری کرد که در اسرع وقت در آستانه نشستی برای کنترل شرایط نگران‌کننده موجود در سوریه برگزار شود. دی میستورا در دور جدید مذاکرات سیاسی ژنو به عنوان میانجی برای حل بحران سوریه تلاش کرد اما احتمالا در شهر آستانه، پایتخت قزاقستان سه کشور روسیه، ایران و ترکیه مذاکرات جداگانه‌ای جهت تضمین آتش‌بس ترتیب دهند. توافقنامه آتش‌بس در سوریه از ابتدای زمان اجرایش در تاریخ 30 دسامبر بسیار شکننده بوده و سه دوره مذاکره در آستانه برای برقراری آتش‌بس نهایی در این کشور موفقیت‌آمیز نبوده است. شورشیان سوری این هفته بزرگترین حمله خود در طول چند ماه اخیر را علیه مناطق تحت کنترل دولت سوریه در اطراف شهر دمشق و نزدیکی شهر حماة آغاز کردند. مذاکرات برای آتش‌بس در سوریه تاکنون نتایج محسوسی نداشته است. در دور اول مذاکرات سیاسی ژنو تنها یک دستور جلسه برای دور فعلی مذاکرات حاصل شد که شامل چهار موضوع بود: تدوین قانون اساسی جدید، برگزاری انتخابات جدید، تغییر ساختار حکومتی و مبارزه با تروریسم. دی میستورا عصر روز جمعه گفت: انتظار معجزه و موفقیت ندارم اما انتظار شکست هم ندارم اما امیدوارم که گام‌های تدریجی در مسیر موفقیت برداشته شود. بشار جعفری، رئیس هیات دولت سوریه در مذاکرات صلح پس از نشستی با دی میستورا تمامی گروه‌های مخالف سوری و حامیانشان را تروریست خواند و گفت: بحث و گفتگو درباره مبارزه با تروریسم اولویت ما در مذاکرات خواهد بود. منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و خاورمیانه Sat, 25 Mar 2017 10:00:58 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3135/درخواست-دی-میستورا-روسیه-ترکیه-ایران پوتین: به‌ هیچ‌ وجه مایل به تاثیرگذاری در انتخابات فرانسه نیستیم http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3136/پوتین-به-هیچ-وجه-مایل-تاثیرگذاری-انتخابات-فرانسه-نیستیم دیدبان روسیه: نامزد ریاست جمهوری راستگرای فرانسه با رئیس‌جمهوری روسیه در مسکو دیدار و گفت‌وگو کرده و پوتین تاکید کرده کشورش قصد ندارد هیچگونه نفوذی در انتخابات آتی فرانسه داشته باشد. به نوشته روزنامه ایندیپندنت، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه به مارین لوپن، رهبر جبهه ملی فرانسه گفته است کرملین قصد مداخله در انتخابات فرانسه را ندارد. پوتین گفت: قصد نداریم تحت هیچ شرایطی در تحولات جاری در فرانسه نفوذ کنیم اما حق خود می‌دانیم که با تمام نمایندگان جناح‌های سیاسی فرانسه در تماس باشیم. لوپن در دیدار با پوتین خواستار روابط نزدیکتر فرانسه و روسیه شد. چند هفته مانده به انتخابات ریاست جمهوری در فرانسه، مارین لوپن، نامزد پوپولیست‌های ملی‌گرا در این انتخابات، به دیدار ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه رفت. این دیدار غیرمنتظره پیش از ظهر روز جمعه در کاخ کرملین انجام شد. رئیس جمهور روسیه گفت، مایل نیست که ملاقات او با مارین لوپن به عنوان دخالت در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه فهمیده شود. بنابر گزارش خبرگزاری روسی اینترفکس، ولادیمیر پوتین گفت، رابطه با فرانسه برای روسیه بسیار با اهمیت است. او تبادل نظر با رهبر جبهه ملی فرانسه درباره توسعه مناسبات دو طرفه را "جالب" توصیف کرد. مارین لوپن نیز در دیدار با پوتین خواستار همکاری فرانسه و روسیه در مبارزه با تروریسم شد. مارین لوپن، نماینده گرایشی سیاسی است که در حال حاضر در سطح اروپا به سرعت در حال گسترش است. دیمیتری پسکوف، سخنکوی کاخ کرملین نخستین دیدار پوتین و لوپن را "ملاقاتی عادی" خواند. با این‌ حال رسانه‌های خبری می‌گویند این دیدار چند هفته پیش از انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، "غیرعادی" بود. براساس پروتکل‌های کاخ کرملین، دیدارهای رسمی پوتین معمولا با روسای جمهوری و دولت‌ها انجام می‌گیرد. لوپن پیش از ملاقات با پوتین، با ویاکسلاو ولودین، رئیس دومای دولتی دیدار و در کمیته روابط بین‌المللی دوما سخنرانی کرده بود. لوپن به دعوت پارلمان روسیه به مسکو سفر کرد. لوپن در سخنرانی خود در کمیته روابط خارجی دوما گفت، مناسبات بد کنونی میان فرانسه و روسیه قابل‌ توجیه نیست و خواستار روابط نزدیک بین پاریس و مسکو و لغو تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه روسیه شده بود. به گزارش خبرگزاری اینترفکس، لئونید سلوتسکی، رئیس کمیته روابط خارجی دوما، سفر لوپن به مسکو در آستانه انتخابات ریاست جمهوری فرانسه را "اقدامی شجاعانه" خواند. لوپن در کمیته روابط خارجی دوما گفت: «فرانسه و روسیه در برابر دو چالش عمده باید در کنار هم قرار گیرند؛ جهانی‌شدن و بنیادگرایی اسلامی.» رهبر جبهه ملی فرانسه در مورد کشورش گفت: «فرانسه دیگر  به ‌طور کامل کشوری مستقل نیست. فرانسه بسیاری از اختیارات خود را، قبل از هر چیز مسائل تجاری، به اتحادیه اروپا واگذار کرده است.» منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و اروپا Sat, 25 Mar 2017 10:00:53 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3136/پوتین-به-هیچ-وجه-مایل-تاثیرگذاری-انتخابات-فرانسه-نیستیم دستگیری جاسوسان کرملین در اوکراین http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3132/دستگیری-جاسوسان-کرملین-اوکراین دیدبان روسیه: مدیر دفتر رئیس سرویس امنیتی اوکراین از دستگیری 9 جاسوس روسی در این کشور خبر داد. "الکساندر تکاچوک"، مدیر دفتر رئیس سرویس امنیتی اوکراین اعلام کرد که این سرویس یک عملیات تخصصی برای خنثی سازی عملیات یک شبکه از سرویس‌های ویژه روسیه در اوکراین داشته است. در این رابطه سرویس امنیتی اوکراین ۹ تن که در حال عملیات برای روسیه در اوکراین بودند و در زیرساخت این کشور و ارتش اوکراین در جنوب این کشور نفوذ کرده بودند، شناسایی و دستگیر کرده است. به گفته تکاچوک، این شبکه توسط مدیریت کل اطلاعاتی ستاد کل نیروهای ارتش روسیه هدایت می‌شده است. وی همچنین اعلام کرد که این شبکه توسط یک زن که در اودسا فعالیت می‌کرده، رهبری شده است. منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و اروپا Sat, 25 Mar 2017 09:41:13 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3132/دستگیری-جاسوسان-کرملین-اوکراین اعلام آمادگی مشروط مسکو برای کاهش سلاح‌های اتمی‌اش http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3131/اعلام-آمادگی-مشروط-مسکو-کاهش-سلاح-های-اتمی-اش دیدبان روسیه: وزیر خارجه روسیه پنجشنبه گفت: برای کاهش تسلیحات اتمی آماده مذاکرات هستیم. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه گفت که مشتاق است تا درباره کاهش سلاح اتمی گفت‌وگو کند. وی ادامه داد: ما آماده‌ایم تا در مورد امکان ادامه کاهش ظرفیت سلاح اتمی گفت‌وگو کنیم اما تنها درصورتیکه تمامی عوامل به حساب آیند نه فقط تعداد تسلیحات تهاجمی استراتژیک. وزیر خارجه روسیه در ادامه صحبت‌هایش گفت: این موضوع بسیار مشخص است که زمان نابودی و حذف تمامی تسلیحات اتمی فرا نرسیده است. منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و آمریکا Fri, 24 Mar 2017 12:36:05 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3131/اعلام-آمادگی-مشروط-مسکو-کاهش-سلاح-های-اتمی-اش ترکیه کاردار روسیه را احضار کرد http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3130/ترکیه-کاردار-روسیه-احضار دیدبان روسیه: سخنگوی وزارت خارجه ترکیه پنجشنبه گفت،‌ آنکارا کاردار سفارت روسیه را برای اعلام مراتب نارضایتی خود به دلیل کشته شدن یک سرباز ترکیه‌ای در مرز با سوریه در پی شلیک گلوله توسط یک تک تیرانداز احضار کرد. ارتش ترکیه روز چهارشنبه به منطقه "آفرین" در شمال غرب مرز سوریه آتش گشود که این منطقه تحت کنترل شبه نظامیان کردهای "نیروهای حمایت مردمی کرد" است. این تیراندازی‌ها پس از کشته شدن یک سرباز ترکیه‌ای صورت گرفت. حسین مفت‌اوغلو، سخنگوی وزارت خارجه ترکیه گفت که آنکارا انتظار دارد که روسیه به اوضاع حساس موجود توجه کند. کاردار سفارت روسیه نیز برای اعلام نارضایتی درباره این مساله و کشته شدن این سرباز ترکیه‌ای احضار شده است. وی به خبرنگاران گفت، حضور یگان‌های حمایت مردمی کرد در عملیات تحت رهبری آمریکا برای بازپس گیری رقه در سوریه از دست داعش غیر قابل قبول است. نیروهای ترکیه‌ای آماده همکاری با نیروهای ائتلاف ضد داعش هستند. منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و خاورمیانه Fri, 24 Mar 2017 12:36:01 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3130/ترکیه-کاردار-روسیه-احضار لاوروف‌: لوپن و ترامپ افرادی واقع‌گرا هستند http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3129/لاوروف-لوپن-ترامپ-افرادی-واقع-گرا-هستند دیدبان روسیه: وزیر امور خارجه روسیه اظهار کرد که مارین لوپن و دونالد ترامپ افرادی حاشیه گرا و پوپولیست نیستند، بلکه انسان‌هایی واقع‌گرا هستند. سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه گفت: من دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا و مارین لوپن، رئیس حزب جبهه ملی فرانسه را نه حاشیه گرا و نه پوپولیست می‌دانم، چراکه آن‌ها کاملا با اصول پایه عملکردهای دولت‌های آمریکا و فرانسه همسو هستند. وی همچنین از آن‌ها به عنوان انسان‌هایی واقع گرا و مخالف جهانی شدن یاد کرد. لاوروف اظهار کرد که استفاده از کلمه «پوپولیست» برای شخصیت‌های سیاسی آن‌ها درست نیست. وزیر امور خارجه روسیه گفت که مارین لوپن و دونالد ترامپ بیشتر افرادی واقع گرا هستند. این دیپلمات ارشد روسی بیان کرد که گزارش‌ها درباره دخالت روسیه در انتخابات فرانسه و آلمان گزارش‌هایی دروغین است و مسکو به آرای انتخاباتی فرانسوی‌ها و آلمانی ها احترام می‌گذارد. منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و اروپا Fri, 24 Mar 2017 09:31:04 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3129/لاوروف-لوپن-ترامپ-افرادی-واقع-گرا-هستند روحانی هفته آینده به مسکو می‌رود http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3126/روحانی-هفته-آینده-مسکو-می-رود دیدبان روسیه: رییس‌جمهور کشورمان دوشنبه آینده (هفتم فروردین) در چارچوب ادامه مذاکرات سطح عالی و دیدار سران به مسکو سفر می‌کند. کاخ کرملین پنجشنبه در پایگاه خبری خود اعلام کرد: حسن روحانی بنا به دعوت رسمی ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهوری روسیه در سفری دو روزه عصر دوشنبه وارد مسکو می شود. رئیسان جمهوری ایران و روسیه روز سه‌شنبه در کاخ کرملین دیدار و مذاکره خواهند کرد و هیات بلندپایه که شماری از وزیران و مقام‌های بلندپایه در آن حضور دارند، روحانی را در سفر به روسیه همراهی می‌کنند. بر اساس برنامه‌ریزی انجام شده، علاوه بر برگزاری نهمین نشست روحانی و پوتین، بیش از 10 سند مهم و پایه‌ای و همچنین نقشه راه توسعه روابط دو کشور برای امضا در جریان سفر روحانی به مسکو پیش‌بینی شده است. منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و خاورمیانه Fri, 24 Mar 2017 09:30:58 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3126/روحانی-هفته-آینده-مسکو-می-رود سوریه و استراتژی روسی بازسازی امنیت جهانی http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/3125/سوریه-استراتژی-روسی-بازسازی-امنیت-جهانی دیدبان روسیه: همزمان با افزایش همگرایی ایران و روسیه در عرصه سیاست خارجی و امنیتی، فهم دقیق سیاست خاورمیانه‌ای روسیه اهمیت دوچندانی می‌یابد. تشخیص ندادن دقیق اهداف روسیه از حضور در سوریه می‌تواند فرصت‌های مهمی را از طرف ایرانی سلب کند و دست‌آوردهای اتحاد امنیتی ایران-روسیه را کمرنگ سازد. هم‌ اکنون نیز این مساله تا حدودی به چشم می‌خورد که ایران نتوانسته است به کمک شناختی دقیق از دلایل و انگیزه‌های ورود روسیه به کارزار سوریه، مطالبات امنیتی خود را در قبال همکاری با روسیه به شکلی پایدار طلب کند. مساله اساسی این است که حضور روسیه در سوریه به معنای بازیابی اهمیت خاورمیانه در سیاست خارجی این کشور است و یا دلایل دیگری دارد؟ در حقیقت خاورمیانه برای روسیه چه اهمیت استراتژیکی دارد که بتوان مداخله نظامی در سوریه را نیز بخشی از این فرایند بازیابی اهمیت دانست و یا سیاست خاورمیانه‌ای روسیه به طور مستقل قابل بررسی نیست و باید آن را در زمینه وسیع‌تری از تحول امنیت در منظومه فکری روس‌ها دانست؟ پاسخ به این پرسش‌ها می‌توانند تا حدود زیادی تفکر استراتژیک روسی در مداخله نظامی در خاک سوریه را روشن کنند. بررسی سند تدبیر سیاست خارجی روسیه(2016) نشان می‌دهد که خاورمیانه از اولویت بالایی در سیاست خارجی این کشور برخوردار نیست و در بهترین وضعیت جایگاه پنجم اولویت را به خود اختصاص می‌دهد. به این معنا خاورمیانه به تنهایی فاقد اولویت و اهمیتی راهبردی برای روس‌ها است، بلکه از آنجایی اهمیت می‌یابد که در منظومه کلان‌تری از سیاست خارجی آنها واجد نقش و کارکرد می‌شود. به این معنا خاورمیانه در نگاه روسی، هنگامی اهمیت می‌یابد که به ابزاری مهم برای دستیابی به اهداف استراتژیک سیاست خارجی روسیه تبدیل می‌شود. از این منظر، بررسی سیاست خاورمیانه‌ای روسیه به تنهایی خطایی راهبردی می‌تواند باشد و از این رو است که دخالت روسیه در سوریه را بیش از آنکه بتوان نشانه‌ای از بازیافتن اهمیت خاورمیانه تفسیر کرد، باید بحشی از یک طرح کلان‌تر استراتژیک دانست. این روایت، دلایلی همچون تلاش برای حفظ دولت بشار اسد، به فراموشی سپردن تنش‌ها در اوکراین و یا مواردی از این دست را دلایل تاکتیکی‌ و فرعی برای ورود روس‌ها به سوریه قلمداد می‌کند و در عوض کارکرد یافتن خاورمیانه در یک استراتژی بزرگ‌تر روسی را برجسته می‌سازد. به نظر می‌رسد اهداف روسیه از ورود به سوریه را در قالب یک استراتژی بزرگ تحت عنوان «بازسازی نظام امنیت جهانی» بتوان توضیح داد. نظام امنیت جهانی به چند دلیل در شرایط فعلی از نظر روسیه مطلوب نیست. اول اینکه غربی-آمریکایی است و براساس تامین منافع آنها تنظیم شده است. دوم اینکه روسیه را محدود می‌سازد و  آینده این کشور به عنوان یک قدرت جهانی را به خطر می‌اندازد. سوم اینکه منافع امنیتی روس‌ها را در نظر نمی‌گیرد و آنها را در محاصره‌ای استراتژیک به تله انداخته است و چهارم اینکه نظام امنیتی فعلی به تعبیر روس‌ها فاقد کارآیی لازم است و نمی‌تواند تغییرات سیستمی ناپایدار کننده در قرن بیست و یکم را جذب و دفع نماید. این مجموعه عوامل ضرورت بازنگری در نظام امنیتی فعلی را نشان می‌دهد. نظام امنیتی جدید باید منافع روسیه را به رسمیت بشناسد، تهدید روسیه از طریق محاصره استراتژیک این کشور در اروپا، قفقاز و خاور دور را از میان بردارد و مهمتر از همه جایگاه روسیه به عنوان یک قدرت جهانی اجتناب‌ناپذیر را به رسمیت بشناسد. از این دریچه، بحران سوریه، گسترش داعش و افزایش خطر تروریسم جهانی، بحران آوارگان، و معمای امنیتی خاورمیانه نشانه‌های مهمی برای نمایش ناکارامدی نظام امنیتی موجود هستند که ورود روسیه برای ساخت نظم امنیتی مطلوبش را توجیه می‌کند. استراتژی روسی برای ساخت نظم امنیتی جدید چند مرحله اصلی را شامل می‌شود؛ اول، نمایش ناکارآمدی نطام امنیتی موجود. دوم،  حفظ فشار بر این نظام. سوم، افزایش نیروهای ناپایدار کننده سیستمی. چهارم، ورود روسیه قدرتمند با  ابتکار عمل‌های به موقع جهت حل بحران‌ها و آغاز ساخت نظم امنیتی جدید. اکنون در فضای این منطق استراتژیک است که به شکل آشکارتری می‌توان نقش جنگ سوریه را برای روس‌ها و اساسا سیاست خاورمیانه‌ای جدید آنها فهم کرد. سوریه فرصتی مغتنم است که به کمک آن ناکارآمدی نظام امنیتی موجود به نمایش در می‌آید. همچنین کارزار سوریه، می‌تواند فشار سیستمی بالایی برای نظام امنیتی موجود پدید آورد و به تعبیر برخی استراتژیست‌های غربی همچون کاوینگتون مشاور فرماندهی عالی ناتو، استمرار این بحران حتی می‌تواند فرصت شکستن نظام امنیتی غربی را فراهم آورد. اما از همه مهمتر اینکه به دست گرفتن ابتکار عمل نظامی در سوریه در کنار ابتکار عمل سیاسی در قالب مذاکرات آستانه این پیام استراتژیک را منتقل می‌کند که روسیه در مهار بحران‌های امنیتی و حل آنها از توان بالایی برخوردار است. مسکو می‌تواند همچون یک قدرت بزرگ، بحران‌های امنیتی را شناسایی کند، به موقع تصمیم بگیرد، منابع لازم را تخصیص دهد، آنها را با ترکیبی از روش‌های نظامی و سیاسی مهار کند و در نهایت با فراخوانی بازیگران منطقه‌ای در یک الگوی چندجانبه زمینة حل منازعه را فراهم آورد. اگرچه روس‌ها تا دستیابی به این هدف فاصله زیادی دارند اما الگوی عمل آنها، ارادة گام نهادن در این مسیر را نشان می‌دهد. استراتژی روسی بازسازی نظام امنیت جهانی، یک بعد نظامی-دفاعی بسیار کلیدی نیز دارد که خود مبتنی بر  دو استراتژی تقویت قدرت نظامی و مقابله با نظام یوروآتلانتیکی تضمین کننده امنیت اروپا یعنی ناتو است. حضور نظامی روسیه در سوریه نقش کلیدی در تحقق این دو خرده استراتژی دارد. روس‌ها با حضور در سوریه بندهای مهمی از برنامه نوسازی قدرت دفاعی خود را پیگیری می‌کنند. طبق دکترین دریایی روسیه، این کشور باید تا سال 2020 حضور قدرتمندی در دریای مدیترانه، دریای سیاه، قطب شمال، اقیانوس هند و اقیانوس اطلس داشته باشد و احداث پایگاه‌های دریایی جدید در کوبا، ونزوئلا، نیکارآگوئه، جزایر سیچیل، و البته سوریه دنبال شود به این ترتیب برخلاف مدعای برخی کارشناسان مبنی بر اهمیت نه چندان بالای پایگاه‌های لاذقیه و طرطوس، این دو پایگاه بخش مهمی از راهبرد دفاعی روسیه را تشکیل می‌دهند. دقیقا هماهنگونه که اهمیت پایگاه دریایی سواستوپول در اشغال کریمه انکارناپذیر است. از طرف دیگر حضور نظامی در سوریه را می‌توان در امتداد هدف استراتژیک پوتین برای افزایش آمادگی رزمی نیروهای مسلح روسیه دید. جنگ روسیه با تبدیل شدن به آزمونی جدی و بی‌نظیر فرصت محک خوردن تمامی شاخه‌های نیروهای مسلح روسی پس از برنامه نوسازی سال 2008 را فراهم آورد که از این حیث بی نظیر بود. فرصتی کلیدی که اهمیتی بسیار بالا در اجرای استراتژی روسی بازسازی نظام امنیت جهانی دارد؛ زیرا ارتش روسیه را از منظر آمادگی رزمی همطراز آمریکا و در وضعیت آمادگی بسیار بالای رزمی قرار می‌دهد. ویژگی بارزی که برای ساخت نظم جهانی یک الزام اساسی برای بازیگران مدعی است. حضور نظامی در سوریه بخشی از برنامه مقابله با نظام یوروآتلانتیکی تضمین کننده امنیت اروپا یعنی ناتو و وابسته سازی هر چه بیشتر نظم و امنیت اروپا به روسیه نیز محسوب می‌شود. عملیات نظامی روسیه در سوریه را باید در کنار مجموعه وسیع‌تری از اقدامات نظامی روس‌ها برای جابجایی الگوی کنونی نظم امنیتی اروپا ارزیابی کرد؛ تحرکاتی نظیر جنگ هیبریدی در کریمه، عقب نشینی از پیمان CFE، کمک‌های نظامی و مالی به جدایی طلبان اوکراینی، ایجاد خلا امنیتی در گرجستان، نوسازی گسترده نظامی، افزایش توان نظامی در قطب، بالتیک، و دریای سیاه، مانورهای ناگهانی وسیع با هدف افزایش آمادگی رزمی، ایجاد مناطق نظامی جدید در غرب روسیه و در نهایت نقض پیمان INF با استقرار موشک‌های کروز. این مجموعه اقدامات با هدف محدود کردن ناتو، الگوی مستقر نظم امنیتی اروپا پس از جنگ سرد را به چالش می‌کشد و به عنوان پازلی در استراتژی روسی بازسازی نظام امنیت جهانی تعریف می‌شود. حضور نیروهای نظامی روسیه در سوریه، محاصره استراتژیک اروپا از محور جنوب را کامل می‌کند و بدین ترتیب اهمیت ژئوپولیتیکی سوریه در تحقق استراتژی‌های امنیتی روسیه را روشن می‌سازد. بدین ترتیب حضور در سوریه بخشی از استراتژی پوتین برای تحت فشار قرار دادن نظام یوروآتلانتیکی برقرار کننده نظم در اروپا و از آن طریق نظام امنیتی جهانی است. گمان‌ می‌رود درک دقیق انگیزه‌ها و دلایل بازگشت روسیه به خاورمیانه و به ویژه سوریه، بیش از آنکه وجود اهدافی استراتژیک در درون منطقه را برای این کشور نشان دهد، حکایت از طرح بلندمدت‌تری برای بازسازی نظام امنیت جهانی به سبک روسی است. بنابراین خاورمیانه از آنجایی برای روسیه اهمیت می‌یابد که کارکردی معین در استراتژی امنیتی این کشور یافته است. همراهی ایران نیز به عنوان یک بازیگر تجدیدنظر طلب فرصت مغتنمی است، چراکه به صورت بالقوه فرصتی برای تحکیم نقش ایران در ساخت امنیت منطقه فراهم می‌کند. اما باید در نظر داشت هرگونه ناتوانی ایران در تبیین الگوی مطلوب نظم منطقه‌ای و معلوم نبودن مطالبات طرف ایرانی از نظام امنیت منطقه‌ای می‌تواند نتایج همکاری امنیتی با روسیه را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. در حقیقت وجود استراتژی روسی تجدیدنظر در نظام امنیت جهانی در عین اینکه فرصتی برای ایران است تا بتواند تغییرات مورد نظر خود در نظام امنیتی را پیگیری نماید، اما در همین حال شفاف نبودن خواستگاه و جایگاه ایران در این طرح کلان می‌تواند تهدیدی اساسی باشد که در سطحی استراتژیک منجر به اتلاف منابع ملی ‌شود.   نویسنده: عبدالرسول دیوسالار، پژوهشگر مرکز تحقیقات استراتژیک خاورمیانه منبع: سالنامه مثلث پایان نوشتار/ ]]> روسیه و خاورمیانه Fri, 24 Mar 2017 09:20:45 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/3125/سوریه-استراتژی-روسی-بازسازی-امنیت-جهانی کشته شدن یک نماینده سابق روس در کی‌یف http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3127/کشته-شدن-یک-نماینده-سابق-روس-کی-یف دیدبان روسیه: یک نماینده سابق پارلمان روسیه که در اوکراین پناهنده شده بود، در کی‌یف به قتل رسید. پلیس کی‌یف اعلام کرد که دنیس وروننکوف، نماینده سابق پارلمان روسیه که به دلیل تقلب تحت پیگرد روسیه بود، امروز با شلیک گلوله در مرکز کی‌یف کشته شد. آنری گریش چنکو، رئیس پلیس کی‌یف اعلام کرد که در طی تیراندازی مقابل هتل پریمیر پالاس در این شهر، دنیس وروننکوف کشته شد و دو تن دیگر زخمی شدند. منبع: ایسنا پایان نوشتار/ ]]> روسیه و اروپا Fri, 24 Mar 2017 07:22:47 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/3127/کشته-شدن-یک-نماینده-سابق-روس-کی-یف