سایت خبری تحلیلی دیدبان روسیه - آخرين عناوين سیاست :: نسخه کامل http://www.russiaviewer.com//Policy Sun, 26 Feb 2017 11:10:10 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط پایگاه خبری تحلیلی دیدبان روسیه http://www.russiaviewer.com// 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری تحلیلی دیدبان روسیه آزاد است. Sun, 26 Feb 2017 11:10:10 GMT سیاست 60 امضای چند قرارداد نظامی میان روسیه و لبنان http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/294/امضای-چند-قرارداد-نظامی-میان-روسیه-لبنان دیدبان روسیه: روز جمعه (دیروز) «سمیر مقبل» وزیر دفاع لبنان با همتای روسی خود «سرگئی شایگو» دیدار کرد. در این دیدار وزیر دفاع روسیه تاکید کرد که مسکو از فعالیت گروه‌های تروریستی تندرو و افراط گرایی مانند داعش و جبهه النصره در خاک سوریه و لبنان به شدت نگران است. وزرای دفاع روسیه و لبنان در این دیدار چنین توافقنامه‌ امضا کردند که مهمترین آنها خرید تسلیحات نظامی برای ارتش لبنان از روسیه است. همچنین مسکو قرارداد فروش سیستم پدافند موشکی و موشک‌های ضد تانک «کورنت» جهت کمک به لبنان در مبارزه با تروریسم را امضا کرد. در پایان این دیدار دو طرف توافق کردند، نمایندگان آنها ژوئن آینده برای بحث و تبادل نظر درباره تامین نیازهای نظامی لبنان و امضای قرارداد خرید بالگردهای نظامی از روسیه با یکدیگر در مسکو دیدار کنند. منبع: فارس پایان نوشتار / ]]> سیاست Sat, 30 Apr 2016 11:49:26 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/news/294/امضای-چند-قرارداد-نظامی-میان-روسیه-لبنان سالی سرد در کرملین http://www.russiaviewer.com//fa/doc/video/15/سالی-سرد-کرملین دیدبان روسیه: سال 2014 با بحران اوکراین و سقوط دولت نزدیک به مسکو در کی یف، سرمایی سخت بر سیاست خارجی روسیه وارد کرد و سیاستمدارن این کشور را با چالش رو به رو ساخت؛ از تحریم های اقتصادی گرفته تا اخراج از جی 8. اکنون تنها سه روز تا پایان این سال باقی مانده است، از این رو "احمد وخشیته" سردبیر سایت ایراس به گفتگو با "فئودور لوکیانوف" پرداخته تا سیاست خارجی فدراسیون روسیه در این سال را مورد بررسی قرار دهد. "فئودور الکساندروویچ لوکیانوف" استاد علوم سیاسی و سردبیر مجله «روسیه در سیاست بین‌الملل» است که ریاست «شورای سیاست خارجی و دفاعی روسیه» را نیز بر عهده دارد. وی همچنین عضو هیات رئیسه «شورای روسیه در امور بین‌الملل»می باشد.   ► سال 2013 برای دولتمردان روس که در حال آماده شدن برای جشن کریسمس و پس از آن برپایی المپیک سوچی بودند، با انفجارهای ولگاگراد پایان پیدا کرد. هنوز مدتی از آغاز سال نو نگذشته بود که سقوط دولت یانوکوویچ آغازگر شوکی نو بر کرملین نشینان بود. جنابعالی در کنار دیگر مسندهای تصمیم گیری سال ها سابقه سردبیری در مطبوعات روسیه داشته اید و یقینا در تحلیل های خود از رئیس جمهور وقت اوکراین آقای یانوکوویچ در ارتباط با بسیاری از چهره های مهم اروپایی برخورد بی شرمانه و نامتعارفی از خود ارائه کرد و اگر بخواهم در دو جمله خلاصه کنم، ایشان آنها را فریب داد و در آخرین لحظه به آنها پشت کرد. شم خبرنگاری هم بهره جسته اید. می خواهم این مصاحبه را این گونه شروع کنم که حتما سال گذشته چنین ایامی پژوهشگران و تحلیلگران روس و غیر روس نظر شما را می پرسیدند که سال جدید را چگونه ارزیابی می کنید؛ پیش بینی شما در آن هنگام چه بود؟    اول اینکه، باید عرض کنم به عقیده بنده، نباید دو حادثه ای که شما به آن اشاره کردید را در یک راستا قرار داد. البته حادثه انفجارهای ولگاگراد بسیار حادثه ای دلخراش و شوک بزرگی برای مردم و دولت روسیه بود؛ اما حقیقت امر این است که شاید امروز دیگر کمتر کسی آن حوادث را یادآوری کند. متاسفانه این حقیقت تلخی است که روسیه از دهه نود یا دقیق تر آغاز سال های 2000 همواره با خطر حوادث تروریستی مواجه است و جامعه روسیه همیشه آمادگی مواجهه شدن با چنین اتفاقاتی را دارد. اما مسئله اوکراین را می توان به عنوان یک شوک واقعی مورد توجه قرار داد که همه سیاست روسیه را متحول کرد. من دقیقا یک سال پیش سخنرانی عمومی داشتم که مربوط به جمع بندی و گزارش سال 2013 می شد. در آن مقطع، سیاست های خارجی روسیه در اوج موفقیت خود قرار داشت. در آن هنگام مسئله سوریه و سلاح های شیمیایی دولت اسد مطرح بود و جالب اینکه حتی مخالفین سرسخت پوتین نیز به موفقیت دیپلماتیک وی در حل آن بحران اذعان داشتند. به مجموعه این موفقیت های پوتین، می توان آغاز گفتگو با ایران را اضافه کرد و بالاخره جلوگیری از توافق بین کشورهای ارمنستان و اوکراین درغالب برنامه همکاری های شرقی با اروپا را می توان از جمله دیگر موفقیت های سیاست خارجی روسیه در آن مقطع زمانی برشمرد. در عین حال دو برداشت از مسائل پیش رو وجود داشت؛ تاکید می کنم، دو برداشت و نه پیش بینی. اول اینکه مسائل مربوط به اوکراین همچنان تمام شده نیست و ادامه دار خواهد بود؛ رئیس جمهور وقت اوکراین آقای یانوکوویچ در ارتباط با بسیاری از چهره های مهم اروپایی برخورد بی شرمانه و نامتعارفی از خود ارائه کرد و اگر بخواهم در دو جمله خلاصه کنم، ایشان آنها را فریب داد و در آخرین لحظه به آنها پشت کرد. برداشتی که از این مسئله می شد این بود که اروپایی ها این رفتار وی را به راحتی نمی بخشند. در ارتباط با افراد تاثیرگذار و بازیگران سرشناس عالم سیاست، چنین رفتاری پذیرفته نیست. دومین اگر روسیه امروز کریمه را از اوکراین نمی گرفت، بعد از 2 سال ناچار می شد وارد جنگ با اوکراین بشود. برداشت، به توانایی ها سیستم دیپلماسی روسیه بر می گردد. برداشتی که براساس موفقیت هایی که اشاره کردم، ایجاد شده بود و اینگونه به نظر می آمد که روسیه به بالاترین سطح ممکن از موفقیت های دیپلماسی خود رسیده بود و عملاً به اهداف از پیش تعیین شده خود در دوران پوتین که شامل رسیدن به جایگاه کشور مهم و تاثیرگذار در عرصه بین المللی می شد، دست یافته بود. روسیه برای اینکه از سطح به دست آمده، قدم فراتر بگذارد، نیاز به سیستم اقتصادی قوی داشت که روسیه از آن محروم بود. بنابراین دو گزینه را پیش روی خود داشت: نخستین گزینه، ثبات و استحکام بخشیدن به دست آوردهای یاد شده بود؛ در بورس های تجاری به این نوع فعالیت اصطلاحاً "تثبیت درآمد"  گفته می شود. به عبارت دیگر حفظ وجهه کشور قدرتمند در عرصه بین الملل در شرایطی که امکانات این کشور توسط کشورهای دیگر محدود شده است. دومین گزینه، عبور از سطح به دست آمده، ادامه دادن به مسیری رو به بالا و رسیدن به جایگاه بازیگر مهمتر و تاثیرگذاری بیشتر در صحنه بین المللی بود. برداشت من این بود که روسیه گزینه اول را انتخاب می کند، اما در عمل ما دیدیم که روسیه راه دوم را در پیش گرفت.                     ► به نظر می رسد مهمترین و تلخ ترین اتفاق سال 2014 برای روسیه، جدایی کی یف از مسکو و نزدیکی به غرب و اروپا بوده است. واکنش مسکو به این رویداد و جدا سازی کریمه از اوکراین و الحاق آن به خود عواقبی را هم به دنبال داشت؛ از جمله اخراج از گروه جی 8 و تحریم های اقتصادی فدراسیون روسیه. سوال اینجاست که روسیه از این اتفاقات چه تجربه ای را به دست آورد؟ چین، یقینا یک متحد برای روسیه به شمار نمی آید و راهکار های سیاسی این دو کشور به گونه ای است که وارد یک اتحاد نشوند. آیا هزینه هایی که به روسیه تحمیل شد نسبت به آنچه به دست آورد، قابل توجیح و دفاع است؟ اینکه اوکراین به کدام سمت رفته است، هنوز برای ما مشخص نیست؛ فعلا در حال افول است. شرایط امروزی اوکراین، امکان ادغام در غرب یا شرق را از او گرفته و به نظر می رسد این کشور در حال فروپاشی است. از دیدگاه من بررسی این مسئله که آیا کریمه ارزشش را داشت یا نداشت، بی فایده است. وقتی مسئله کریمه پیش آمد، پیش بینی بر این بود که بعد از 2 سال ناوگان نیروی دریایی روسیه مستقر در شهر بندری "سواستوپل" ملزم به ترک این منطقه خواهد شد. اگر روسیه امروز کریمه را از اوکراین نمی گرفت، بعد از 2 سال ناچار می شد وارد جنگ با اوکراین بشود. من فکر می کنم، جنگ می توانست شرایط بدتر و پیچیده تری را نسبت به وضعیت پیش آمده کنونی رقم بزند. بنابراین با اینکه این راه حل خوبی برای روسیه نبود، اما به نظر من جایگزین های آن می توانست نتایج بسیار بدتری به دنبال داشته باشد. ► به اصطلاح ما ایرانیان، روس ها برای دور زدن تحریم ها که ما سالهاست با آن مواجه هستیم، به گسترش روابط خود چین رو آورده و از آنها مدد خواسته اند. به موجب آن از سال 2018 برای مدت سی سال گاز خود را به چین خواهند فرستاد. قراردادی به ارزش 400 میلیارد دلار؛ یعنی بزرگترین قرارداد گازی جهان.به نظر شما نگاه روسیه به چین چگونه است؟ گذشته از مسئله اقتصادی، چین برای روسیه یک متحد به شمار می آید یا همکار؟ و اینکه چنین عقد چنین قرارداد بزرگی، امکان وابستگی روسیه به چین را ایجاد نمی کند؟ چین، یقینا یک متحد برای روسیه به شمار نمی آید و راهکار های سیاسی این دو کشور به گونه ای است که وارد یک اتحاد نشوند. آقای پوتین در نشست شورای امنیت در تابستان گذشته، به شکلی شفاف روسیه عصای جادوگری ندارد که بتواند همه کشورها را قانع کند تا با یکدیگر به توافق برسند و رژیم حقوقی دریای خزر به نتیجه برسد. اعلام کرد که "خدا را شکر که ما عضو یک اتحادیه نیستیم". در روسیه آزادی عمل یک ارزش مهم به حساب می آید. البته چین یک شریک بسیار نزدیک برای ما می باشد و در دهه های آینده گزینه دیگری درباره رابطه با چین وجود ندارد. اما رابطه با چین بدون ریسک هم نخواهد بود و دلیل آن عدم تعادل اقتصادی بین دو کشور است. روسیه نیز برای جبران این مشکل به دنبال شرکای دیگری در آسیا و آمریکای لاتین است. متاسفانه باید اعتراف کنم نزدیکی به چین از زمانی آغاز شد که اختلاف با غرب آغاز گردید و چین از این شرایط بهره می برد؛ البته چین نیز به گسترش روابط با روسیه علاقمند است.   ► اجلاس وزرای خارجه کشورهای حاشیه دریای خزر در مسکو و بعد از آن اجلاس سران این کشورها در آستاراخان، از دیگر رویداد های مهم سال 2014 به حساب می آید. براساس گزارش ها و تحلیل های رسانه های جمعی، این دو اجلاس به نتیجه مطلوب منتج نشد و نتایج چشمگیری در پی نداشت و بسیاری از اختلافات دو جانبه حل نشده باقی ماند. به عقیده شما با توجه به نفوذ سنتی روسیه بین کشورهای منطقه، آیا راهکاری برای تخقق رژیم حقوقی دریای خزر از جانب روسیه وجود دارد؟   بدون شک روسیه عصای جادوگری ندارد که بتواند همه کشورها را قانع کند تا با یکدیگر به توافق برسند. روابط روسیه با کشورهایی حاشیه دریای خزر(ترکمنستان، آذربایجان و قزاقستان) بسیار متفاوت و البته پیچیدگی های خاص خود را داراست. اما به عقیده بنده شاید در سال آینده به توافق هایی برسند. دلیل آن را مرتبط به حاد شدن شرایط در آسیای میانه و شرق اوراسیا می دانم و فشارهای خارجی که وجود دارد. این موضوعات کشورهای منطقه را بر آن داشته است تا حداقل یکی از مسائل موجود در این منطقه را حل کنند.   ► سوریه بحرانی است که روس ها سه سالی می روسیه با شک و تردید به ائتلاف ضد داعش می نگرد. رهبری این ائتلاف برعهده ایالات متحده آمریکاست و سیاست آمریکا در خاورمیانه کاملا احمقانه و غلط است باشد که با آن دست و پنجه نرم می کنند که به واسطه آن منافع ترکیه و روسیه در مقابل یکدیگر قرار گرفت. سال 2013 عراق نیز به این بحران افزوده شد و گروه تروریستی به نام داعش تولد یافت اما این بار ائتلاف جهانی علیه داعش شکل گرفت. آیا این موضوع می تواند باعث نزدیکی میان ترکیه و روسیه شود؟   به نظر نمی آید که این مسئله باعث نزدیکی روسیه و ترکیه شود، اما روسیه و ترکیه در زمینه های دیگری به هم نزدیک می شوند.  ► سفیر اخیر آقای پوتین در یکم دسامبر هم حامل این پیام نبود؟   این دو مسئله متفاوت است، موضوع همکاری های استراتژیک دو کشور در زمینه اقتصاد و در زمینه های سیاسی و منطقه ای در ارتباط با منطقه بالکان و اتحادیه اروپا است. دیدگاه های دو کشور در رابطه با سوریه همچنان مخالف یکدیگر است و هیچ تغییری ایجاد نشده است. دیدگاه پوتین و اردوغان بر این مسئله است که اختلاف نظر در این موضوع را به شکلی دور بزنند تا لطمه ای به همکاری در سایر زمینه ها بین دو کشور وارد نشود. درباره ائتلاف جهانی برعلیه تهدید داعش، باید عرض کنم که روسیه با شک و تردید به این ائتلاف می نگرد و این سئوال مطرح است که این ائتلاف چه کاری می خواهد انجام بدهد؟ رهبری این ائتلاف برعهده ایالات متحده آمریکاست و سیاست آمریکا در خاورمیانه کاملا احمقانه و غلط است، روسیه در چنین ائتلافی شرکت نخواهد کرد و به نظر من موضع روسیه در این باره تغییری نداشته است و در همه مسائل جاری، روسیه از دولت های قانونی در سوریه و عراق حمایت خواهد کرد و این حمایت به شکل مستقیم و نه با حضور در ائتلاف خاصی خواهد بود.   ► پیش بینی شما از سال آینده میلادی برای روسیه چیست؟   سال سختی را در پیش خواهیم داشت، به ویژه از لحاظ اقتصادی و تحمل آن آسان نخواهد بود. مصاحبه کننده: احمد وخشیته، دانشجوی دکتری علوم سیاسی در دانشگاه دوستی ملل مسکو؛ پایان نوشتار/ ]]> احمد وخشیته سیاست Sat, 27 Feb 2016 23:15:59 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/video/15/سالی-سرد-کرملین لایحه رییس جمهور مبنی بر «منع متون دینی» به مجلس دوما رفت http://www.russiaviewer.com//fa/doc/article/14/لایحه-رییس-جمهور-مبنی-منع-متون-دینی-مجلس-دوما-رفت دیدبان روسیه: در پی جنجالی که پس از حکم دادستان جمهوری ساخالین مبنی بر افراطی خواندن عبارت «ایاک نعبد و ایاک نستعین» و برخی دیگر از آیات قرآن [1] به راه افتاد (12 اوت سال جاری)، مسلمانان در شبکه­های اجتماعی واکنش های گوناگونی در پاسخ به این حکم از خود نشان دادند. “رمضان قدیروف” رئیس جمهور جمهوری خودمختار چچنستان در صفحه اینستاگرام خود دادستان و قاضی دادگاه را خائن به وطن نامیده و نسبت به هر دو سخنان تهدیدآمیزی عنوان کرده است. پس از آن در روز 21 سپتامبر “شمساییل ساراپی یف” نماینده جمهوری چچن پیش نویس لایحه­ای را به مجلس دوما ارائه کرد تا متون کتاب­های مقدس جهانی از پروسه ارزیابی خارج شوند. به دنبال این اعتراضات، دستور رییس جمهور مبنی بر منع ارزیابی متون «کتاب­های مقدس» در روز 14 اکتبر سال جاری به مجلس دوما رفت. “طلعت تاج الدین” رئیس اداره دینی مرکزی مسلمانان ضمن ستایش این اقدام تاکید کرد: “اقدام رئیس جمهور “ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین” گامی بسیار بزرگ است که نه تنها مورد تایید پیروان ادیان سنتی، بلکه مورد تایید خداوند نیز می­باشد...؛ سال­ها در روسیه شورای سران ادیان در کنار رئیس جمهور حضور و فعالیت داشته است...؛ ما علاوه بر حرف، عمل هم می­کنیم. آرامش، تفاهم و همکاری برادرانه کار امروز ما نیست، بلکه قرن­ها در روسیه وجود داشته است. سیاستمداران ما اعتدال را حفظ می­کنند و علف­های هرزه را از مسیر می­زدایند.”  رییس معبد بوداییان در روسیه نیز این اقدام رئیس جمهور را «گامی درست» عنوان کرد و گفت: “چهار دین سنتی در روسیه حکم سبد گرانبهایی را دارند که میراث معنوی ما را در خود حفظ می­کنند.” با اینحال انجمن یهودیان این اقدام رئیس جمهور را کافی نمی­دانند. “بوروخ گورین” رییس دپارتمان ارتباطات اجتماعی جامعه یهودیان می­گوید: “اقدام رئیس جمهور بی شک گامی در جهت مبارزه با نمایشی پوچ است، اما مساله نمایش در جای خود باقی است. تا زمانی که روح قانون تغییر نکند و مبارزه با افراطی گرایی را به شکل واقعی آن درنیاورد، این وضعیت ادامه خواهد داشت...؛ روح قانون باید توسط کارشناسان غیردولتی حفاظت شود که متاسفانه در روسیه وجود ندارند. زیرا کارشناسان حوزه الهیات معمولا از نمایندگان جوامع دینی هستند.” گورین در ادامه می­گوید: “در تمام ادیان، کتاب­های مقدس بیش از یک کتاب است و در هر متن دینی قرون وسطی می­توان عبارات افراطی­گرایانه پیدا کرد.” از همین رو نمایندگان مجلس دوما وعده دادند که از لایحه پیشنهادی رئیس جمهور حمایت کامل را به عمل آورند. مهمترین عبارت متن لایحه تهیه شده توسط رییس جمهور عبارتست از: “کتاب انجیل، قران، تنخ و گانجور (کتاب مقدس بوداییان)، محتوای آنها و نقل قول از آنها نباید در زمره مطالب افراطی­گرایانه قرار بگیرند.” در توضیح اصلاحیه صورت گرفته توسط رئیس جمهور آمده است که ماده 28 قانون اساسی فدراسیون روسیه آزادی اندیشه و آزادی دینی را تضمین کرده و به شهروندان حق ابراز اعتقادات دینی به صورت فردی یا جمعی و یا عدم باور به دین را می­دهد. طرح اولیه این لایحه ابتدا با نمایندگان مراکز دینی مربوطه در روسیه هماهنگ شده است. برخی از تحلیلگران معتقدند که این لایحه مشکلات حول مساله موجود و متون مقدس را در روسیه حل نخواهد کرد؛ زیرا فقط وضعیت موجود را حل می­کند. در روسیه این کتاب­ها ممنوع نیستند و تلاش­هایی که برای منع آیاتی از قرآن در منطقه ساخالین و نووسیبیرسک صورت گرفته، به جنجال کشیده شده و نهایتا در یکی از دادگاه­ها حکم لغو شد و در دادگاه دیگر پرونده به دادگاه تجدید نظر رفت. با این حال، سایر متون دینی و حتی متون قدیمی و معتبر در روسیه در این لایحه نمی­گنجند و ممکن است مهر افراطی بر آنها بخورد. طبق مصوبه حاضر، هیچ کس اجازه ندارد کتاب قران را افراطی بنامد، اما احادیث که برای مسلمانان سنت بوده و سخنان پیامبر هستند، مشمول این قانون نمی­شوند. پاورقی: [1] سوره جن آیه 18 : و دعوت غیر خدا حرام است. منبع: پورتال خبری اسلامی «اسلام در کوزباس» پایان نوشتار/ پایان نوشتار/   ]]> سیاست Sat, 27 Feb 2016 23:03:30 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/article/14/لایحه-رییس-جمهور-مبنی-منع-متون-دینی-مجلس-دوما-رفت تاسیس آکادمی اسلامی بلغار، جایگاه اسلام صلح جویانه را تقویت می کند http://www.russiaviewer.com//fa/doc/article/12/تاسیس-آکادمی-اسلامی-بلغار-جایگاه-اسلام-صلح-جویانه-تقویت-می-کند دیدبان روسیه: "رستم مینیخانوف" رئیس جمهور تاتارستان ضمن سخنرانی در جلسه عمومی کنفرانس «تفکر دینی اسلامی؛ ابعاد ملی، دینی و مدنی» در بلغار گفت: “در حال حاضر، سطح آمادگی روحانیون برای آموزش دینی در کشور امکان حل و فصل مشکلات موجود را به ما نمی­دهد؛ به همین خاطر، وظیفه ماست که یک مرکز بزرگ علمی، آموزشی و دینی تشکیل دهیم تا روحانیون اسلامی در روسیه و دانشمنان معتبر خارجی را در امر تقویت مواضع اسلام سنتی در روسیه متحد سازد.” افتتاح این کنفرانس که در آن دانشمندان برجسته الهیات، نمایندگان انجمن­های علمی و تخصصی، رهبران دینی روسیه، ترکیه، مصر، سوریه، عراق، تاجیکستان و قزاقستان حضور داشتند با مراسم باشکوه افتتاحیه دوره­های شش­ماهه آموزش و تفسیر قران در مسجد سفید شهر تومسک همزمان شد. برگزاری کنفرانس علمی و افتتاح دوره­های قرآن، اولین گام در عملی سازی طرح آکادمی اسلامی بلغار بود که به پیشنهاد و همت رییس جمهور تاتارستان انجام گرفته است. ایده تاسیس این آکادمی از طرف رییس جمهور “ولادیمیر پوتین” و نهادهای اصلی دینی مسلمانان در روسیه مورد حمایت قرار گرفت. مینیخانوف در ادامه ضمن تشکر برای حمایت های پوتین افزود: “ما از رییس جمهور روسیه به خاطر حمایت و درک شرایط سپاسگزاریم. وظیفه کنونی ما اجرای این طرح است؛ با احتساب اینکه ریشه­های دینی ما در بلغار شکل گرفته، ما خود را بخشی از تمدن بزرگ اسلامی می­دانیم و تاسیس این آکادمی در بلغار کاملا منطقی است. بلغار یک بار دیگر باید به مرکز مهم علمی در سراسر روسیه و تمام جهان تبدیل شود.” رییس جمهور تاتارستان که معتقد است آکادمی بلغار باید محلی برای جمع­آوری، آموزش و احیای میراث دینی تاتارستان و ترویج آموزه­های حنفی به عنوان یک مکتب حقوقی دینی با بالاترین سطح تساهل و تسامح باشد به اهمیت یک مرکز گفتمان دینی اشاره کرد و تاکید داشت: “من فکر می­کنم که تشکیل یک مرکز گفتمان دینی نیز در این آکادمی منطقی است. این موضوع ریشه در سنت­های ما دارد و برای حفظ صلح بین اقوام و ادیان و توافق و تفاهم در جامعه ما بسیار مهم به نظر می­رسد.” علاوه بر این، به اعتقاد رییس جمهور تاتارستان، خوب است که در این آکادمی، شورای علما تشکیل بشود تا در تصمیم­گیری برای مسایل مهم کلامی، مساعدت نمایند. رییس جمهور تاتارستان در ادامه گفت: “من اطمینان دارم که تشکیل آکادمی در تقویت مواضع اسلام صلح جویانه به عنوان جزء جدایی ناپذیر از حکومت روسیه کمک خواهد کرد. این آکادمی می­تواند در همکاری با گروه نگرش استراتژیک «روسیه و جهان اسلام» که رییس جمهور هدایت آن را به بنده واگذار کرده، نیز موثر واقع شود.” “ایگور بارینوف” رییس آژانس فدرال در امور اقوام، “منتمیر شایمییف” مشاور رییس جمهور تاتارستان، “طلعت تاج الدین” مدیر سازمان اسلامی متمرکز روسیه و رییس اداره دینی منطقه اورال و همچنین “راویل عین الدین” رییس شورای مفتیان روسیه در جلسه عمومی این کنفرانس حضور داشتند. به اعتقاد رییس آژانس فدرال در امور اقوام، نتایج کنفرانس علمی حاضر یکی از طیف­های توسعه آکادمی اسلامی بلغار را مشخص می­کند. ایگور بارینوف از ادیه کامل حضرت سمیع الین مفتی تاتارستان در خصوص تشکیل اتحادیه علمای اسلامی روسیه در چارچوب آکادمی اسلامی بلغار حمایت کرد و گفت: “همبستگی بین بهترین علمای دینی کشور، به آموزش اسلامی و موعظه­های اسلامی کمک می ­کند.” وی در انتها تاکید کرد نتایج برنامه­های تدوین شده باید پاسخی به چالش­ها و تهدیدات در راستای مقابله با ترویج ایدئولوژی رادیکال و افراطی در جامعه باشد و افزود: “ما خواهان برقراری ثبات و شکوفایی امت اسلامی بوده، و آماده تعاملات ثمربخش به نفع کشورمان هستیم.” منبع: دولت جمهوری تاتارستان ]]> سیاست Sat, 27 Feb 2016 20:44:38 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/article/12/تاسیس-آکادمی-اسلامی-بلغار-جایگاه-اسلام-صلح-جویانه-تقویت-می-کند دیدار سناتورهای روس با گروه «روسیه ـ جهان اسلام» http://www.russiaviewer.com//fa/doc/article/11/دیدار-سناتورهای-روس-گروه-روسیه-جهان-اسلام سرویس فدرال دیدبان روسیه: "دیمیتری کریویتسکی" معاون کمیته شورای فدرال در امور بین الملل با اعضای گروه نگرش استراتژیک روسیه و جهان اسلام دیدار کرد. در این نشست "آلگ ماروزوف" و "الکساندر توتوونوف" اعضای کمیته نیز حضور داشتند. دیمیتری کریویتسکی در این نشست تاکید کرد که امروز همه نگاه­ها به خاورمیانه و مساله تروریسم بین­المللی است. به گفته آلگ ماروزوف، چالش اصلی برای جهان اسلام مبارزه با گروه تکفیری «داعش» است (فعالیت این سازمان در فدراسیون روسیه ممنوع است). این سناتور گفت: “اقدامات روسیه در سوریه در راستای مبارزه با تروریسم بین المللی است که در چارچوب اصول و قوانین بین­الملل و حقوق ملی انجام می­گیرند.” الکساندر توتوونوف نیز بر اهمیت ماموریت گروه نگرش استراتژیک «روسیه ـ جهان اسلام» تاکید کرده و گفت: “فقط نمایندگان و روشنفکران مسلمان و اسلام سنی می­توانند ضامن صلح و توافق باشند.” آیت الله “محمد علی تسخیری” مشاور مقام معظم رهبری در امور جهان اسلام و معاون مجمع جهانی تقریب مذاهب هدف از کارگروه نگرش استراتژیک «روسیه ـ جهان اسلام» را تسهیل مناسبات میان جهان اسلام و روسیه دانست و اظهار داشت: “خوشحالم از اینکه روسیه مسئولیت چنین اموری را در جهان اسلام بر عهده می­گیرد.” وی همچنین بر اهمیت نقشی که امروز روسیه در مبارزه با تروریسم در سوریه ایفا می­­کند، تاکید نمود. گروه نگرش استراتژیک «روسیه ـ جهان اسلام» در سال ۲۰۰۶ با مدیریت “یوگنی پریماکوف” و “مینتمیر شایمییف” تشکیل شد. پس از آن، فدراسیون روسیه به عنوان عضو ناظر به سازمان همکاری­های اسلامی ملحق شد. فعالان مطرح دولتی و غیردولتی از 27 کشور اسلامی در این گروه عضو هستند. منبع: سایت شورای فدرال فدراسیون روسیه پایان نوشتار/ ]]> سیاست Sat, 27 Feb 2016 20:35:55 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/article/11/دیدار-سناتورهای-روس-گروه-روسیه-جهان-اسلام مردمان روسیه به ترکیه چگونه نگاه می کنند؟ http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/6/مردمان-روسیه-ترکیه-چگونه-نگاه-می-کنند دیدبان روسیه: روس ها مردمان بسیار ناسیونالیستی هستند و حس وطن پرستی فوق العاده ای دارند؛ این موضوع را در ماجرای حمله ترکیه به جنگنده روسیه به خوبی می توان درک کرد. تنها یک روز از ماجرای سقوط جنگنده روسیه گذشته بود که در انتهای کلاس جوانی اهل ترکیه آمد و می خواست که استاد برایش وساطت کند؛ متوجه شدم که همسر وی یک دختر روس است و پس از این اتفاق تمایلی به ادامه زندگی با شوهر ترکیه ای خود ندارد. پس از آن بارها حس نفرت را از زبان استادان و مردم روس شنیدم و متوجه شدم این حس نفرت نشات گرفته از ناسیونالیسم تنها مشمول مردمان اوکراین نمی شود و اکنون ترکیه را نیز در برگرفته است؛ حسی که در اولین سخنان پوتین پس از این اتفاق (سه شنبه ۲۴ نوامبر) به چشم می خورد و همچنان نیز بر شعله های آن افزوده می شود که اوج آن را می توان در کنفرانس مطبوعاتی آخر سال رئیس جمهور فدراسیون روسیه مشاهده کرد.هنگامی که خبرنگاری از او نظرش را در مورد حمایت کشور سومی از ترکیه برای حمله به جنگنده روسیه پرسید، مرد شماره یک کرملین ترجیح داد در مورد آمریکا سکوت کند و بگوید: «منظور شما را می فهمم ولی ما این را نمی بینیم»، اما در مورد چرایی رفتار ترکیه به گونه ای تند گفت نمی دانم چرا این اقدام را انجام دادند و واقعا هیچ توجیهی برای رفتار آنها وجود ندارد، اما به نظر می رسد می خواهند و چاپلوسی ایالات متحده را بکنند؛ صحبت هایی که با تشویق عده ای از خبرنگاران حاضر رو به رو شد.اما اگر بخواهیم رفتار ترکیه را در حمله به جنگنده روسیه واکاوی کنیم، می توان به دو علت اصلی اشاره کرد: نخست، موضوع بمباران های هوایی اقلیت ترکمن در شمال سوریه توسط جنگنده های روسیه می باشد؛ چراکه این اقلیت از نظر قومی و تاریخی بسیار به ترکیه نزدیک هستند و حتی هفته پیش از حمله به جنگنده ترکیه نیز، سفیر روسیه در آنکارا به همین دلیل احضار شده بود. البته باید توجه داشت این موضوع یک بهانه است و در پشت پرده آن می توان به واهمه آنکارا از شکست در سناریوی براندازی اسد اشاره کرد. دوم آنکه پس از انفجارهای تروریستی پاریس، ائتلاف گسترده ای ضدداعش صورت گرفت و از آنجا که کمی قبل تر روسیه حملات هوایی خود را آغاز کرده بود و به نوعی سکاندار این ائتلاف می توانست باشد و امکان تضعیف اعتماد به نفس داعش و شکست آنها وجود داشت؛ از این رو ترکیه تلاش کرد تا در سایه ناتو و آمریکا این ائتلاف را بشکند؛ اگرچه آنها به طور رسمی از این رفتار آنکارا حمایت نکردند.حال به نظر می رسد روس ها این اقدام ترکیه را به آسانی فراموش نکنند. ترکیه باوجود تمایل به غرب و اختلافات گسترده با روسیه در موضوع سوریه از سال ۲۰۱۲ تاکنون، مبادلات اقتصادی گسترده ای با فدراسیون روسیه داشته است که این حجم مبادلات را مدیون توریست های روس است؛ چراکه ترکیه تفرجگاه آسان و کم خرج روس هاست و مثلی میان آنها وجود دارد که اگر با همسرت به مشکل خوردی او را یک هفته به ترکیه بفرست تا آفتاب ببیند و همه چیز درست شود؛ اما اکنون شرایط بسیار متفاوت شده است. نویسنده: احمد وخشیته، دانشجوی دکتری انشگاه دوستی ملل مسکو؛ پایان نوشتار/ ]]> سیاست Sat, 27 Feb 2016 12:32:15 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/6/مردمان-روسیه-ترکیه-چگونه-نگاه-می-کنند مثلث های دیپلماتیک در غرب آسیا http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/33/مثلث-های-دیپلماتیک-غرب-آسیا دیدبان روسیه: امضای توافق جامع میان ایران و 1+5 اگرچه هنوز وارد مرحله اجرا نشده (این توافق در 14 جولای امضا و 20 جولای در شورای امنیت سازمان ملل به موجب قطعنامه 2231 تصویب شد) اما موجب پیدایش رویکردهای جدیدی در غرب آسیا شده است. حل شدن پرونده هسته ای ایران، بحران سوریه در منطقه را بیشتر نمایان می سازد و از این رو طرف های مختلف سعی دارند در حل این بحران به نفع خویش نقش آفرینی کنند؛ در این میان خروج جمهوری اسلامی ایران از انزوا و برقراری ارتباط با ایالات متحده به همان میزان که به حل این بحران کمک می کند، می تواند آن را پیچیده تر از قبل نیز نماید.   عصر جدید همکاری های روسیه و عربستان سعودی شاهزاده "محمد بن سلمان" وزیر دفاع و جانشین ولیعهد عربستان هفدهم ژوئن در پاسخ به دعوت دولت روسیه به سنت پترزبورگ سفر کرد تا عربستان سعودی و روسیه پس از مدت ها بر سر یک میز بنشینند. کرملین که به واسطه اشغال کریمه با تحریم های بین المللی مواجه شده است، می تواند از منابع مالی آل سعود بهره چشمگیری ببرد و در مقابل ریاض که پس از سوریه، اکنون در باتلاق یمن هم وارد شده، می تواند از ظرفیت های دیپلماتیک روس ها بهره جوید. از سوی دیگر وزرای خارجه و معاونین آنان در تهران و واشنگتن برای اولین بار پس از انقلاب 1357 ایران بارها و بارها به موجب مذاکرات هسته ای با یکدیگر مذاکرات طولانی داشته اند. پیش از این ایران و روسیه در یک سو و ایالات متحده، فرانسه، ترکیه، عربستان سعودی و قطر در سوی دیگر بحران سوریه قرار داشتند؛ اما ایران طی دو سال اخیر و به ویژه ماه های گذشته، تعاملات خود با غرب و به خصوص آمریکا را افزایش داد که زنگ خطری برای روسیه و عربستان به شمار می آمد و سبب شد این دو کشور پس از مدت ها بر سر یک میز برای مذاکره بنشینند.   سفر رئیس دفتر امنیت ملی سوریه به ریاض پس از دیدار وزیر دفاع عربستان با رئیس جمهور روسیه، برخی منابع خبری از سفر ژنرال "علی مملوک" رییس دفتر امنیت ملی سوریه به ریاض خبر دادند که به موجب آن، وی با "محمد بن سلمان" جانشین ولیعهد و وزیر دفاع سعودی دیدار و گفتگو کرده است. این سفر اگرچه توسط هیچ کدام از مقامات دو کشور تائید یا حتی تکذیب نشده است، اما به نقش مسکو در حل بحران سوریه اشاره دارد؛ چرا که این سفر نمایانگر تلاش های دیپلماتیک کرملین و نفوذ آن میان سوریه و عربستان است.   دیدار سفیر ایران در روسیه با نماینده ویژه پوتین در امور خاورمیانه اما از سوی دیگر تهران بارها بر این موضوع تاکید کرده است که تعامل با غرب و به ویژه آمریکا به معنای سردی روابط با روسیه نیست و همچنان به این کشور همسایه توجه ویژه ای دارد. از این رو تهران و مسکو همچنان متحدهای مهم استراتژیکی در مواردی همچون سوریه به شمار می آیند. از این رو سفیر کشورمان در روسیه، 28 جولای با "میخائیل باگدانوف" معاون وزیر امور خارجه و نماینده ویژه پوتین در امور خاورمیانه و آفریقا دیدار و گفتگو کرد. باگدانوف در این دیدار بر ضرورت استمرار گفتگوهای سیاسی برای حل بحران سوریه تاکید نمود و از سوی دیگر سنایی نیز با گوشزد کردن خطر افراطی گری در منطقه، گفتگو برای حل مسالمت آمیز بحران سوریه را گزینه ایران می داند. در این میان خیلی دور از ذهن نیست که طرف روسی درخواست های کشور عربستان را مطرح کرده باشد و دو طرف ایرانی و روس منافع خود را در پرتو آن سنجیده باشند.     مثلث روسی، آمریکایی، عربی دوشنبه سوم آگوست، دوحه میزبان "سرگئی لاوروف" ، "جان کری" و "عادل الجبیر" وزیران خارجه روسیه، آمریکا و سعودی بود؛ نشست سه جانبه ای که به گفته اسپوتنیک، سوریه و افراطی گرایی داعش در منطقه موضوع گفتگوی طرف ها بوده است. نکته مورد توجه در این گفتگوها آنجاست که ترکیه به عنوان هم پیمان عربستان در نبرد با بشار در این نشست حضور نداشت؛ از سوی دیگر روسیه می کوشد ادامه مذاکرات را در مسقط، پایتخت عمان قرار دهد تا نقش آفرینی قطر نیز پایان یابد.     مثلث روسی، ایرانی، سوری در این میان تهران که اکنون از امتیاز گفتگو با روسیه و آمریکا برخوردار است، سه شنبه 13 مرداد میزبان "میخائیل باگدانوف" معاون وزیر امور خارجه و نماینده ویژه پوتین در امور خاورمیانه و آفریقا و "ولید المعلم" وزیر خارجه سوریه بود. در پایان این نشست "حسین امیرعبدالهیان" از تغییر استراتژیک در نگاه بازیگران منطقه ای در قبال سوریه خبر داد. به نظر می رسد اگر در چهار سال گذشته بسیاری از بازیگران خارجی توسل به جنگ را راهکار سوریه می‌دانستند، اکنون بخش عمده‌ای از بازیگران توسل و تمرکز بر راه‌حل سیاسی را مناسب‌ترین روش برای حل بحران سوریه می‌دانند.   ترکیه در ناکجاآباد مذاکرات سوریه صبح روز چهارشنبه 14 مرداد، بسیاری از سایت های خبری در داخل و خارج از کشور از برخورد تند "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهوری روسیه با "امیت یاردیم" سفیر ترکیه در مسکو به نقل از «مسکو تایمز» خبر دادند. به موجب این خبر آورده شده بود که پوتین خطاب به یاردیم گفته است: "به رئیس جمهور دیکتاتورت بگو، می تواند به همراه تروریست های داعشی خود به جهنم برود. من سوریه را به یک استالینگراد بزرگ برای اردوغان و متحدان سعودی وی که در شرارت همچون آدولف هیتلر هستند، تبدیل خواهم کرد." کرملین در ساعات پایانی روز، یعنی زمانی که تمامی رسانه ها و مطبوعات این خبر را مخابره کردند، جمله نسبت داده شده به پوتین که توسط نسخه مکتوب مسکو تایمز منتشر شده بود را تکذیب کرد. در این میان به نظر می رسد تا کنون ترکیه بازنده اصلی بحران سوریه است؛ آنکارا که به موجب بحران سوریه، بسترهای مناسبی را در اختیار نیروهای افراط گرای داعش قرار داده بود و در این میان، کردهای عراق را نیز بی نصیب نگذاشته بود، اکنون در هیچ مثلثی از گفتگوهای دیپلماتیک جای ندارد. بازی رسانه ای غیر رسمی روسیه نیز به خوبی درصدد تخریب آقای افندی بود که مدتی است در رویای آتاتورک است. مسکو نیز به واسطه چانه زنی که هم زمان با ریاض و تهران دارد از یک سو درصدد است ترکیه را در موضوع سوریه فاقد نقش تاثیرگذار نمایش دهد و از سوی دیگر شاید بتواند بیشترین امتیاز را از آن خود کند و مدل پیشنهادی خود و متحد استراتژیکش (تهران)را در سوریه پیاده سازد. نویسنده: احمد وخشیته، دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه دوستی ملل مسکو؛ منبع: ایراس پایان نوشتار/ ]]> احمد وخشیته سیاست خارجی Tue, 11 Aug 2015 15:59:49 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/33/مثلث-های-دیپلماتیک-غرب-آسیا سوريه براي من، اوكراين براي تو http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/2/سوريه-براي-اوكراين سرویس سیاست خارجی دیدبان روسیه: با اوج گرفتن بحران سوريه كه جنگ نيابتي ميان روسيه و غرب (به رهبري امريكا) بود، فرضيه هاي گوناگوني براي پايان اين كشمكش توسط كارشنان و تحليلگران مطرح شد. از يك سو سوريه وصيت نامه پتر كبير را تحقق بخشيده و دسترسي به آبهاي آزاد را براي دولتمردان روس مهيا ساخته و از سوي ديگر فشار كشورهاي غربي براي برچيدن دولت اسد، بسيار بالا بود . شرايطي كه آوردگاهي سخت براي كرملين نشينان به وجود آورد.   پس از آنكه روسيه نفوذ ناتو و غرب در گرجستان را در حمله اي ضربتي در سال ۲۰۰۸ خنثي نمود، نوبت آن رسيد تا امريكا گل خورده را در زمين سوريه جبران نمايد و امنيت روسيه در اين كشور استرات‍ژيك را با چالش رو به رو كند. بازي اي كه توسط امريكا در ۲۶ ژانويه ۲۰۱۱ به تساوي كشيده شد.  رقابت در زمين سوريه بسيار نفس گير و وارد وقت اضافه شده است. اگر چه طرفين تا مرز گل پيروزي و برتري پيش رفته اند، اما حق وتوي طرف مقابل مانع از پيروزي نهايي شده است. بدان معنا كه هر گاه امريكا و متحدانش حمله نظامي را بهترين گزينه عنوان داشتند، با وتوي روسيه مواجه شداند. از اين رو ايالات متحده در يك عمل ابتكاري، زمين بازي را به خارج از سوريه منتقل كرد به اميد آن كه بتواند پيروزي نهايي در سوريه را از آن خود كند.  اين بار بازي به گونه اي ديگر رقم خورد و اوكراين قرباني آرمان هاي روسيه در سوريه شد. ۲۱ نوامبر ۲۰۱۳ (۳۰ آبان) به دنبال تصميم دولت اوكراين براي تعليق گفتگوها با اتحاديه اروپا، به يك باره خيابان هاي كي يف مملو از مردمي شد كه نسبت به سياست هاي همگرايانه يانوكوويچ با روسيه معترض بودند.  تلويزيون دولتي اوكراين كه ماه هاي منتهي به نوامبر را به تبليغ هاي بازرگاني و مزاياي پيوستن به اتحاديه اروپا اختصاص داده بود، به يكباره تحت فشار روسيه، پيوستن به اتحاديه گمركي را به نفع كشور اوكراين قلمداد كرد و يانوكوويچ طي مصاحبه اي روابط با روسيه را مثبت خواند و به امضاي توافقنامه و افزايش همكاري هاي استراتژيك و اقتصادي با مسكو بر آمد. برآيند اين اظهارات و اعمال سبب شد "آرسني ياتسنيوك" رهبر حزب سرزمين پدري، "ويتالي كليچيكو" رهبر حزب اودار (ضربه) و "اولگ تیانبوک" از حزب آزادي طي بيانيه هايي از مردم بخواهند نسبت به سياست هاي دولت دست به اعتراض بزنند. از اين رو بيش از ۵۰۰ هزار معترض به خيابان هاي كي يف آمدند. جمعيتي كه پيش از اين فقط در جريان انقلاب نارنجي به چشم خورده بودند؛ اما اين تنها يك روي ماجرا بود. فشار بيشتر زماني حاصل شد كه نه تنها مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا و وزراي خارجه برخي كشورهاي اين اتحاديه از معترضين دفاع كردند بلكه در اول فوريه "جان كري" وزير امور خارجه امريكا پس از ديدار با مخالفين دولت كي يف تاكيد كرد واشنگتن در کنار معترضین اوکراینی بوده و از اقدامات آن ها حمایت می کند.  شايد بتوان گفت اين يك پيام از سوي كاخ سفيد به كرملين بود. پيامي كه اين جمله را در بر داشت: "سوريه براي من، اوكراين براي تو."  دولتمردان روس كه در شطرنج سوريه با مهره اوكراين كيش شده بودند، تلاش كردند ابتدا آرامش و امنيت را در اين كشور حكم فرما كنند و همانند هميشه در تاريخ ديپلماسي معاصرخود، بهترين گزينه را پرداخت جايزه نقدي دانستند. از اين رو وعده اعطاي وام ۱۵ ميليارد دلاري به اين كشور دادند. اما اين حق سكوت موجب فروكش كردن خشم مخالفان و دست نشاندگان امريكايي نگرديد و كار از قبل نيز بدتر شد. از سوي ديگر تهديدهاي گروه "دكو عمراف" در روزهاي منتهي به آغاز المپيك سوچي، شوكي مضاعف بر مسكو وارد كرد و سبب شد تمركز روسيه بر اوكراين كاهش يابد و اوكراين را در سراشيبي سقوط قرار دهد.  روسيه كه به شدت درگير تامين امنيت گران ترين المپيك زمستاني جهان بود، همچنان دوست نداشت به پيام كاخ سفيد بينديشد و خود را همانند هميشه در موضع قدرت مي ديد. اما اين بار امريكا پيروز شد. اعتراضات به حدي بالاگرفت كه صبح ديروز ۲۲ فوريه (۳ اسفند) ساختمان كاخ رياست جمهوري اوكراين توسط مخالفين به اشغال درآمد و يانوكوويچ به شهر خاركف گريخت؛ شهري كه در مرز روسيه مي باشد و طرفداران رئيس جمهور را اكثر مردم روس زبان آن تشكيل مي دهد.  اين روزها مي توانست آخرين فرصت براي كرملين باشد تا با چانه زني و مذاكره با رقيب امريكايي خود، از وصيت پتر كبير چشم بپوشد و به جاي دسترسي به آب هاي آزاد (درياي مديترانه در سوريه)، باقي مانده خاك اتحاد جماهير شوروي (كشور اوكراين) را حفظ نمايد. اما اكنون به نظر مي رسد روسيه مصداق از اينجا رانده، و از آنجا مانده باشد چرا كه نه تنها اوكراين را از دست داد، بلكه در سوريه نيز بعيد به نظر مي آيد به نتيجه مطلوب خود برسد.  اما آنچه مي بايست بدان توجه داشت، آن است كه در ميان منازعه قدرت روسيه و امريكا، مردم سوريه و اوكراين بيشترين آسيب را متحمل شده اند. آسيبي كه منجر به عقب ماندگي فرهنگي، اقتصادي و سياسي فراواني شده است. به گفته ديدبان حقوق بشر، تعداد كشته شدگان سوريه تا پايان سال ۲۰۱۳ از مرز ۱۲۵ هزار تن گذشت. در اوكراين نيز طي اعتراضات، تنها در هفته گذشته، گفته يورونيوز تعداد كشته شدگان از ۷۵ نفر گذشت.  پيروزي قدرت هاي بزرگ اگر چه براي ملت ها و دولت هاي وابسته به آنها بسيار مطلوب است، اما نبايد فراموش كرد شيريني اين پيروزي ها به قيمت خون بسياري از انسان هاي بي گناه است و اين همه خون نه براي پيدايش تمدن و دست يابي به آزادي، بلكه براي كسب قدرت ريخته مي شود.  نويسنده: احمد وخشيته، دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه دوستی ملل مسکو؛ پایان نوشتار/ ]]> سیاست Sun, 23 Feb 2014 15:21:35 GMT http://www.russiaviewer.com//fa/doc/report/2/سوريه-براي-اوكراين